Hoofdtekst
No. 147. Adriaan Kr. uit Rijsbergen vertelde:
Bij onzen Jan, eigenlijk was hij maar een neef, maar hij was bij ons groot gebracht, gingen de kalveren altijd dood. Hij had er al een stuk of vijf, zes moeten begraven, en dat was erg, want hij was nog maar een jonge boer, en die kunnen er 't slechtste tegen. 'n Paar keer had ik al tegen hem gezegd: "Jan, daar is iets niet goed bij jou, ik denk dat de kwaje hand in de stal is." Maar de jonge mannen denken 't altijd beter te weten dan de oude menschen, en daarom lachte hij er mee en gelooven deed hij het niet. "Ge moet er maar eens op letten, of ge somtijds niet een vreemde zwarte kat in uwen stal ziet", zei ik tegen hem. In langen tijd had ik er niks meer van gehoord. Mar op een avond dat Mie, zijn vrouw, in de hoek bij 't vuur zat, om pap te koken, zag ze een groote zwarte kat door 't "mozzegat" in huis komen, die stillekens in een hoek bij den haard ging zitten. Mie schoot haar klomp uit en gooide naar het beest. De kat vloog de stal in, want de staldeur stond juist open voor de rook, want 't kan bij Jan zoo ongenadig rooken, dat je elkaar niet meer zien kunt. Toen Jan thuis kwam, vertelde Mie 't tegen hem en denzelfden avond kwam hij nog bij ons om er over te praten. Toen geloofde hij 't ook, en er moest raad geschaft worden. In dien tijd woonde er in Loenhout, (België) een vent, die je van den kwaden hand kon bevrijden; ik raadde Jan aan, om daar eens naar toe te gaan. 's Morgens trok hij er op uit en ze spraken af dat dien vent 's anderdaags bij Jan zou komen. Nou hij was al vroeg bij hen wat ze waren amper op. Ze gingen samen naar de stal en in 't kalverkot, en wat die vent daar toen deed, en wat hij allemaal zei, weet ik niet, want dat zeggen ze je niet. 'n Tijdje later was hij er mee klaar. Ze gingen toen eens goed koffiedrinken. Mie legde 'n flink stuk spek in de pan en ze gaven hem een goede fooi toe, want ze mogen er niets voor vragen. En toen hij wegging zei hij tegen Jan: "Nou zal je nergens last meer van hebben". En dat was ook zoo, want bij Jan is later geen enkel kalf meer dood gegaan. Ik zeg maar, dat sommige menschen meer kennen dan ik en 'n ander. 4)
Bij onzen Jan, eigenlijk was hij maar een neef, maar hij was bij ons groot gebracht, gingen de kalveren altijd dood. Hij had er al een stuk of vijf, zes moeten begraven, en dat was erg, want hij was nog maar een jonge boer, en die kunnen er 't slechtste tegen. 'n Paar keer had ik al tegen hem gezegd: "Jan, daar is iets niet goed bij jou, ik denk dat de kwaje hand in de stal is." Maar de jonge mannen denken 't altijd beter te weten dan de oude menschen, en daarom lachte hij er mee en gelooven deed hij het niet. "Ge moet er maar eens op letten, of ge somtijds niet een vreemde zwarte kat in uwen stal ziet", zei ik tegen hem. In langen tijd had ik er niks meer van gehoord. Mar op een avond dat Mie, zijn vrouw, in de hoek bij 't vuur zat, om pap te koken, zag ze een groote zwarte kat door 't "mozzegat" in huis komen, die stillekens in een hoek bij den haard ging zitten. Mie schoot haar klomp uit en gooide naar het beest. De kat vloog de stal in, want de staldeur stond juist open voor de rook, want 't kan bij Jan zoo ongenadig rooken, dat je elkaar niet meer zien kunt. Toen Jan thuis kwam, vertelde Mie 't tegen hem en denzelfden avond kwam hij nog bij ons om er over te praten. Toen geloofde hij 't ook, en er moest raad geschaft worden. In dien tijd woonde er in Loenhout, (België) een vent, die je van den kwaden hand kon bevrijden; ik raadde Jan aan, om daar eens naar toe te gaan. 's Morgens trok hij er op uit en ze spraken af dat dien vent 's anderdaags bij Jan zou komen. Nou hij was al vroeg bij hen wat ze waren amper op. Ze gingen samen naar de stal en in 't kalverkot, en wat die vent daar toen deed, en wat hij allemaal zei, weet ik niet, want dat zeggen ze je niet. 'n Tijdje later was hij er mee klaar. Ze gingen toen eens goed koffiedrinken. Mie legde 'n flink stuk spek in de pan en ze gaven hem een goede fooi toe, want ze mogen er niets voor vragen. En toen hij wegging zei hij tegen Jan: "Nou zal je nergens last meer van hebben". En dat was ook zoo, want bij Jan is later geen enkel kalf meer dood gegaan. Ik zeg maar, dat sommige menschen meer kennen dan ik en 'n ander. 4)
Onderwerp
SINSAG 0605 - Hexenkatze erscheint im Stall und Haus und verzaubert Menschen und Vieh.
SINSAG 0605 - Hexenkatze erscheint im Stall und Haus und verzaubert Menschen und Vieh.
Beschrijving
Bij een jonge boer gingen de kalveren altijd dood. Hij werd door zijn tante gewaarschuwd dat de kwade hand in de stal zou kunnen zijn. Hij zag inderdaad een vreemde zwarte kat lopen en toen is hij naar een man gegaan die hem van de kwade hand af kon helpen. Sinsdien heeft hij nooit meer dode kalveren gehad.
Bron
Noord-Brabantsch Sagenboek/ J. R. W. Sinninghe. - Zutphen: W.J. Thieme & Cie. - [1933], p. 102-103.
Commentaar
[1933]
Valt onder hoofdstuk en titel(s): I. Mythologische Sagen: De Tooverwereld: 1. Heksen en Toovenaars: c. Heksen aan den arbeid.
Bronnen:
4) Gommers in St. G. III, 6-7, 44-45.
Bronnen:
4) Gommers in St. G. III, 6-7, 44-45.
Hexenkatze erscheint im Stall und Haus und verzaubert Menschen und Vieh & TM 3117 De kwade hand
Naam Overig in Tekst
Adriaan Kr.
Adriaan Kr.
Jan
Jan
Loenhout
Loenhout
Naam Locatie in Tekst
Rijsbergen
Rijsbergen
Mie
Mie
België
België
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20