Hoofdtekst
No. 210.
Daor was ens te Sambeek en brave pestoor,
Die heuide zien schupkes vol iever;
Die bouwde en moj kerske mit tôre en koor,
En prêkte, - hoe dukker hoe liever!
En hoog ien de tôre dor hing ie en klok,
Die klepte over wei hin en akker;
As 's mergens de kuster aan 't hennepzeel trok.
Heel Sambèèk, jao, riep ze dan wakker.
Mer iets toch, - mo 'k zegge - was nie ien de haok:
De brave pestoor hêj vergète
Zien klukske te zèègne; - en pienlike zaok,
Die 'm zwaor op et hart hèt gezète.
't Was Kerstnacht, toe 't wonder geval is geschied:
Gèn noordewiend floot um et haontje;
De sterrekes lachten zoo hoog en zoo wied;
't Was Kerstnacht, en hel scheen 't maontje..
Mer heur, daor op ens, ien et hart van de nacht
Begint et vervaorlik te wejje:
De sturmwiend huult wuust en mit raozende kracht,
En wild gaot et haontje aon 't drejje.
Och, hoe de pestoor uut zien slumer verschrok!
Och, hoe ie zien hart vuulde ontstelle!
Nog gekker, daor got ien de tôre de klok
An 't leuien, an 't kleppe, an 't belle!
Pestoor loert dur 't venster... hoe bonst em et hart!
En raoi is, wâ zien doar zien ooge?
En duvel, as 't roet van de kètel zoo zwart,
Kumt hoog um de tôre gevloge.
Twee oogen as vuur kieken glurend ien 't rond,
Zien start laot ie kronklen en krulle,
En aoklig geschriesch klinkt zóó helsch uut zien mond,
As of heel de hel ging an 't brulle.
Dan kruupt ie deur 't galmgat en griept in zien bek
Et klukske, en vliegt er mit hene;
Hie draogt et langs de akkers hin op zienen nek,
En toen is ie spoorloos verdwenen.
Daor laog ien 't Sambèèksche veld en moeras,
Daor wonden toen roeken en rave, -
De Lins heit et nou, en begroeid is 't mit gras -
Daor hèt ie et klukske begrave.
En iedere Kerstnacht, op slag van twelf uur,
Al raoze ook stormige buje,
Toch kumt daor de duvel, mit ooge van vuur.
Et Sambèèksche klukske weer luje. 9)
Daor was ens te Sambeek en brave pestoor,
Die heuide zien schupkes vol iever;
Die bouwde en moj kerske mit tôre en koor,
En prêkte, - hoe dukker hoe liever!
En hoog ien de tôre dor hing ie en klok,
Die klepte over wei hin en akker;
As 's mergens de kuster aan 't hennepzeel trok.
Heel Sambèèk, jao, riep ze dan wakker.
Mer iets toch, - mo 'k zegge - was nie ien de haok:
De brave pestoor hêj vergète
Zien klukske te zèègne; - en pienlike zaok,
Die 'm zwaor op et hart hèt gezète.
't Was Kerstnacht, toe 't wonder geval is geschied:
Gèn noordewiend floot um et haontje;
De sterrekes lachten zoo hoog en zoo wied;
't Was Kerstnacht, en hel scheen 't maontje..
Mer heur, daor op ens, ien et hart van de nacht
Begint et vervaorlik te wejje:
De sturmwiend huult wuust en mit raozende kracht,
En wild gaot et haontje aon 't drejje.
Och, hoe de pestoor uut zien slumer verschrok!
Och, hoe ie zien hart vuulde ontstelle!
Nog gekker, daor got ien de tôre de klok
An 't leuien, an 't kleppe, an 't belle!
Pestoor loert dur 't venster... hoe bonst em et hart!
En raoi is, wâ zien doar zien ooge?
En duvel, as 't roet van de kètel zoo zwart,
Kumt hoog um de tôre gevloge.
Twee oogen as vuur kieken glurend ien 't rond,
Zien start laot ie kronklen en krulle,
En aoklig geschriesch klinkt zóó helsch uut zien mond,
As of heel de hel ging an 't brulle.
Dan kruupt ie deur 't galmgat en griept in zien bek
Et klukske, en vliegt er mit hene;
Hie draogt et langs de akkers hin op zienen nek,
En toen is ie spoorloos verdwenen.
Daor laog ien 't Sambèèksche veld en moeras,
Daor wonden toen roeken en rave, -
De Lins heit et nou, en begroeid is 't mit gras -
Daor hèt ie et klukske begrave.
En iedere Kerstnacht, op slag van twelf uur,
Al raoze ook stormige buje,
Toch kumt daor de duvel, mit ooge van vuur.
Et Sambèèksche klukske weer luje. 9)
Onderwerp
SINSAG 0980 - Der Glockenpfuhl. 
SINSAG 0980 - Der Glockenpfuhl. 
Beschrijving
Een pastoor uit Sambeek deed veel goede werken. Hij liet onder andere een kerk bouwen. In deze kerk liet hij een klok plaatsen, maar hij vergat de klok te wijden. In de Kerstnacht kwam de duivel de klok luiden en nam hem toen mee. De duivel gooide de klok in het Sambeekse moeras, waar men nu nog altijd de duivel in de Kerstnacht de klok hoort luiden.
Bron
Noord-Brabantsch Sagenboek/ J. R. W. Sinninghe. - Zutphen: W.J. Thieme & Cie. - [1933], p. 147-148.
Commentaar
[1933]
Valt onder hoofdstuk en titel(s): II. Duivelsagen; 3. Klokputten.
Bronnen:
9) Bart van Meer in Nellie, Sagenb. I, 49-52.
Bronnen:
9) Bart van Meer in Nellie, Sagenb. I, 49-52.
Der Glockenpfuhl. a) Ungeweihte Glocke wird vom Teufel aus dem Turm geholt und ins Wasser geworfen.
Naam Overig in Tekst
Kerstnacht
Kerstnacht
Lins
Lins
Naam Locatie in Tekst
Sambeek
Sambeek
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20