Hoofdtekst
[11.37]
RH: Het merkwaardige was, toen ik, toen men daarover praatte kwamen dr meteen andere verhalen over uhm over over kunstgebitten los. Daar was uhm een prachtig eh verhaal van een van de deelnemers die zei in Princenhage hier ging men regelmatig in de zomer enkele malen vissen op zee, gingen ze zeevissen, en wanneer dan eh de hengels uitgeworpen waren en die stonden vast in hun standaard dan gingen diverse mensen effe naar t vooronder om daar een lekker borreltje te pakken, maar dat werd natuurlijk wel eens, dat liep wel’s uit de hand met ’t gevolg dat één van de mensen, het waren doorgaans ook wat oudere mensen die naar dat vissen gingen. Dat die mensen uhm, op een gegeven moment ja ziek werden en snel uhm naar de reling moesten lopen want die moesten geweldig overgeven. En toen wilde het geval dat één van die mensen z’n kunstgebit in de zee liet eh vallen. Ennuh nou die mensen waren niet te beroerd om dat op te lossen en ze zeiden weet je wat we gaan met een sleepnet even over de bodem enzovoorts ennuh dat vinden wij echt wel terug. Nou, uhm dat werd gedaan maar één van die andere kerels die kwam op de gedachte om te zeggen nou ik pak m’n eigen gebit dr uit en die riep op een bepaald moment: “Ja, we hebben ‘t, we hebben ‘t!” En die man die pakt ‘t aan, steekt ‘t in z’n mond en zegt: “Dat is mijn gebit helemaal niet…” En gooide dat zo terug in de zee. [RH en RK lachen]
Maar goed, dat is een soort mop.
RK: Deze komt heel erg overeen met het broodje aap verhaal van het kunstgebit in de kabeljauw.
[…]
RH: Maar dit is echt gebeurd, dit was echt gebeurd.
RH: Het merkwaardige was, toen ik, toen men daarover praatte kwamen dr meteen andere verhalen over uhm over over kunstgebitten los. Daar was uhm een prachtig eh verhaal van een van de deelnemers die zei in Princenhage hier ging men regelmatig in de zomer enkele malen vissen op zee, gingen ze zeevissen, en wanneer dan eh de hengels uitgeworpen waren en die stonden vast in hun standaard dan gingen diverse mensen effe naar t vooronder om daar een lekker borreltje te pakken, maar dat werd natuurlijk wel eens, dat liep wel’s uit de hand met ’t gevolg dat één van de mensen, het waren doorgaans ook wat oudere mensen die naar dat vissen gingen. Dat die mensen uhm, op een gegeven moment ja ziek werden en snel uhm naar de reling moesten lopen want die moesten geweldig overgeven. En toen wilde het geval dat één van die mensen z’n kunstgebit in de zee liet eh vallen. Ennuh nou die mensen waren niet te beroerd om dat op te lossen en ze zeiden weet je wat we gaan met een sleepnet even over de bodem enzovoorts ennuh dat vinden wij echt wel terug. Nou, uhm dat werd gedaan maar één van die andere kerels die kwam op de gedachte om te zeggen nou ik pak m’n eigen gebit dr uit en die riep op een bepaald moment: “Ja, we hebben ‘t, we hebben ‘t!” En die man die pakt ‘t aan, steekt ‘t in z’n mond en zegt: “Dat is mijn gebit helemaal niet…” En gooide dat zo terug in de zee. [RH en RK lachen]
Maar goed, dat is een soort mop.
RK: Deze komt heel erg overeen met het broodje aap verhaal van het kunstgebit in de kabeljauw.
[…]
RH: Maar dit is echt gebeurd, dit was echt gebeurd.
Onderwerp
BRUN 04155 - The Wrong Teeth   
Beschrijving
Een aantal wat oudere mensen gaan vissen op zee vlakbij Princenhage. Een van de mannen laat zijn kunstgebit in zee vallen en men probeert hem op te vissen. Een van de mannen doet zijn eigen gebit aan het haakje en op een gegeven moment vist hij een kunstgebit op. Maar dit gebit blijkt niet te passen en het wordt zo weer terug in zee gegooid.
Bron
Letterlijk afschrift van MP3-opname: R. Hoondert 18 okt. 2007.WAV
Commentaar
18 oktober 2007
Deel van een interview van Ruben Koman en Ilse Slootweg met Rinus Hoondert, afgenomen in de Centrale Bibliotheek te Breda. RK= Ruben Koman, RH = Rinus Hoondert.
Dit is een broodje aap verhaal en een variant op 'het kunstgebit in de kabeljauw'.
Dit is een broodje aap verhaal en een variant op 'het kunstgebit in de kabeljauw'.
The Wrong Teeth
Naam Locatie in Tekst
Princenhage   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
