Hoofdtekst
Toen Adriaan te Leuven studeerde, had hij het heel moeilijk, want hij was maar een zoon van een armen schuitenmaker. Hij had zelfs geen geld genoeg voor olie of voor een kaars, om hem bij te lichten als hij 's avonds moest werken. Daarom zocht hij gewoonlijk een goed verlichten winkel op, ging op de stoep ervoor zitten en schreef met zijn knieën als tafel; of hij liep naar de St.Margrietekerk en gebruikte daar den zwakken schijn van de stille Godslamp. Toch bleef hij geduldig en vroom en troostte er zich mee, dat alles wel beter zou worden, als hij maar eerst geestelijke zou zijn.
Op een avond kwam hij uit de kerk, en toen hij door de donkere straten liep, vond hij zich toch wel te beklagen. Maar weldra kwam zijn goede stemming weer boven; hij wierp zijn muts hoog in de lucht en riep:
"Vlieg, mutsken, vlieg! Als ik eenmaal paus ben, dan bouw ik hier een college voor arme studenten, en het zal hoog zijn, als gij nu vliegt."
Zeker dacht de scholier Adriaan er niet aan, dat hij werkelijk eens de tiara zou dragen. Doch dit geschiedde en toen herinnerde hij zich zijn belofte en vervulde ze trouw. Het college, dat hij liet bouwen, bestaat nog in Leuven en het heet naar hem nog heden ten dage Adrianus-college.
Deze sage werd ook in Utrecht verhaald van den twaalfjarigen Adriaan. Hij zou hier ook een tehuis voor arme studenten gesticht hebben.
Op een avond kwam hij uit de kerk, en toen hij door de donkere straten liep, vond hij zich toch wel te beklagen. Maar weldra kwam zijn goede stemming weer boven; hij wierp zijn muts hoog in de lucht en riep:
"Vlieg, mutsken, vlieg! Als ik eenmaal paus ben, dan bouw ik hier een college voor arme studenten, en het zal hoog zijn, als gij nu vliegt."
Zeker dacht de scholier Adriaan er niet aan, dat hij werkelijk eens de tiara zou dragen. Doch dit geschiedde en toen herinnerde hij zich zijn belofte en vervulde ze trouw. Het college, dat hij liet bouwen, bestaat nog in Leuven en het heet naar hem nog heden ten dage Adrianus-college.
Deze sage werd ook in Utrecht verhaald van den twaalfjarigen Adriaan. Hij zou hier ook een tehuis voor arme studenten gesticht hebben.
Onderwerp
SINSAG 0996 - Das Versprechen. Junger Student verspricht eine Schule zu gründen, so hoch als seine Mütze fliegen kann, wenn er Bischof (Papst) wird.   
Beschrijving
Toen Adriaan studeerde was hij zo arm dat hij geen geld had voor olie of kaarsen, en hij beloofde dat als hij later paus zou zijn, hij een college voor arme studenten zou laten bouwen. Dit heeft hij later ook gedaan.
Bron
Utrechtsch Sagenboek/ J. R. W. Sinninghe. - Zutphen: W.J. Thieme & Cie (1938), p. 29-30
Commentaar
1938
Valt onder hoofdstuk en titel(s): 2. Persoonsagen. Bronnen: Wolf, Niederlandische Sagen, No.99. en Gedicht van A.L. de Rop, afgedrukt in Mbld.Oud Utrecht, 1926, blz.32.
Das Versprechen. Junger Student verspricht eine Schule zu gründen, so hoch als seine Mütze fliegen kann, wenn er Bischof (Papst) wird.
Naam Overig in Tekst
Adriaan   
Godslamp   
Naam Locatie in Tekst
Leuven   
St.Margrietekerk   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
