KUSTERS004405

e/ De mensen van Bakel woonden vroeger in open schoppen want ze kenden geen deuren.
Toen ze eenmaal hun kerk gebouwd hadden, sloten ze de ingang af met 'n samenstel van planken, dat ze bijeen hadden gespijkerd. Ze hadden echter voor dat nieuwe ding geen naam en daarom ging er een deputatie naar 's Bosch, waar ze de naam hadden, alles te weten, om te vragen, hoe ze dat ding moesten noemen. Daar kregen ze te horen, dat ze 'n deur gemaakt hadden. Bang, dat ze die naam zouden vergeten, herhaalden ze heel de terugweg: "deur, deur". Tot ze aan de waterloop, op de gemeentegrens kwamen. Toen ze daar doorheen waadden zei een van hen:"we zijn d’r host" Het gevolg was, dat ze onmiddellijk de naam deur vergaten. Lomp als ze waren, zochten ze de bodem van de Loop af om het woord deur terug te vinden. Tevergeefs, tot een van hen z'n voet stiet aan een scherpe steen en uitriep: "Au, 'tis 't er dur" Z'n makker viel hem om den hals en riep: "ik heb t, ik heb t." En zo zijn ze in Bakel aan hun deur gekomen.

Hoe ze in Bakel te weten zijn gekomen wat een deur is.

Collectie Kusters, verslag 44, verhaal 5 (Archief Meertens Instituut)

Loop    Loop   

Bakel    Bakel   

's Bosch    's Bosch   

Den Bosch    Den Bosch   

Bakel    Bakel   

2013-03-01 14:46:21