Hoofdtekst
Een onbeleefde waerdin scholt haer dochtertje in 't bijsijn van verscheyde lieden voor een esel. Flucx seyde één uyt de hoop; 'Vroutje, gij versint u, want sij can noch niet meer als voor een veulen van een eselin verstrecken.'
Beschrijving
In het bijzijn van verschillende mensen schold een onbeleefde waardin haar dochtertje uit voor een ezel. Iemand reageerde hier snel op door te zeggen dat zij zich moest vergissen, omdat haar dochtertje nog niet meer kon zijn dan een veulen van een ezelin.
Bron
Aernout van Overbeke, Anecdota sive historiae jocosae. Ed. R. Dekker, H. Roodenburg en H.J. van Rees. Amsterdam 1991
Commentaar
Derde kwart zeventiende eeuw
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20