GELDOF003I

3. De zeemeermin van Westenschouwen
Vroeger was het eiland Schouwen veel groter dan nu: smalle kreken vormden de grens tussen Schouwen en Goeree. Later echter is het land en de stad, die lagen waar nu Grevelingen en het Brouwhavense Gat zijn, door de zee verzwolgen.
Dat is zo gekomen.
De vissers van de stad Schouwen hadden een zeemeermin in hun netten gevangen, die zo mooi was, dat zij haar gevangen hielden en meevoeren naar hun stad.
Hierover was de meerman heel bedroefd en hij kwam iedere avond tegen zonsondergang voor de mond van de haven boven water en zong dan:

'O, Stadje van Schouwen,
't Zel je berouwen,
Dat je genomen 'eit mien vrouwe:
Want 't stadje dat zel verge
En geen steentje zel bluwe ste.
Maar als je m'n geeft m'n vrouwe verom,
Dan bouw ik om 't stadje wallen rontom.'

Doch de vissers konden maar niet besluiten om de mooie zeemeermin haar vrijheid terug te geven. En het gevolg was dat stad en land door het water verzwolgen werden. En zo lang als de vissers nu de meermin gevangen houden, blijft alles verzonken. Doch komt er iemand die de meermin bevrijdt uit de handen der vissers, dan zullen de stad, maar dan met de wallen er omheen, en het land rondom, weer boven water komen.

SINSAG 0031 - Die Prophezeiung des Meerweibes    SINSAG 0031 - Die Prophezeiung des Meerweibes   

Als straf voor het gevangen houden van een zeemeermin verdwijnt een stad in zee.

Willem Geldof, Volksverhalen uit Zeeland en de Zuid-Hollandse eilanden. Utrecht [etc.]: Het Spectrum, 1979. p. 20.

bron: F. den Eerzamen, Het eiland Goeree (1966).

Schouwen    Schouwen   

Goeree    Goeree   

Grevelingen    Grevelingen   

Brouwhavense Gat    Brouwhavense Gat   

Westenschouwen    Westenschouwen   

2013-03-01 14:46:20