INZ00259

"Mijn ouders wonen op een boerderij met een flink verleden. Het huis heet nu "De Veerte" maar vroeger "Liermans Hutte".
In pak hem beet de 17e eeuw moesten alle mensen uit het dorp die lepra of één of andere enge ziekte hadden, op ons erf wonen en ehm.. doodgaan.
D.m.v. een lier/ratel waarschuwde men de bewoners overal dat ze uit de buurt moesten blijven van het erf. Waar in de 17e eeuw het huis stond, is nu een stuk weiland.
De paarden komen overal... behalve in dat stuk. (Ze kunnen er gewoon bij en is echt een groot stuk!)
Gras groeit er niet, ook niet na verschillende malen zaaien/bemesten etc.
Wijzelf komen er ook niet graag, dat gedeelte van de weide geeft je een heel naar, onveilig gevoel.
Wijzelf vermoeden dat er "iets" met die hoek is, iets uit het verleden wat er nu nog zit.
Want die mensen van toendertijd, zullen sowieso hier allemaal massaal begraven zijn en zullen ook niet echt fijn aan hun einde zijn gekomen." (Cynthia uit Losser)

Er is een plek in de wei bij een boerderij waar geen gras wil groeien. Er stond vroeger een huis waar mensen met lepra naartoe werden gebracht en waar ze na hun dood ook begraven werden.

Ingezonden in de Nederlandse Volksverhalenbank van het Meertens Instituut

2010-08-27 15:39:35

De verteller heeft het verhaal weer gehoord van Cynthia uit Losser.

De Veerte    De Veerte   

Liermans Hutte    Liermans Hutte   

Cynthia    Cynthia   

Losser    Losser   

Losser (Overijssel)    Losser (Overijssel)   

G211p    G211p   

2013-03-01 14:46:21