WITW016 - De Juffer van Echten

Kaatje, de dochter van Van Holthe tot Echten raakte verloofd met een niet zo rijke jongeman.
Als Kaatjes vader met zijn rijtuig met een palfrenier achterop over de oude Postweg reed, moest elk voertuig voor hem wijken, hoe moeilijk dit ook ging. De Heer van Echten, zoals hij genoemd werd, had voorrang in alles. Vóór de bruiloft zei de moeder van Kaatje dan ook tegen haar dochter: 'Kaatje, je zorgt ervoor, dat jij de baas blijft!'
'Ja moeder, daar zal ik wel voor zorgen.'
Na de trouwdag begreep de jonge echtgenoot echter al gauw wat de bedoeling was van zijn vrouw en op en dag zei hij ook tegen haar: 'Ga je mee uit rijden, vrouw? Ik wil naar Ruinen over de zandweg.'
'Met twee paarden voor de sjees en gaan de beide honden ook mee? ja, dan wil ik wel mee. Maar wat wil je met dat geweer? Een dubbelloops geweer!'
'Dat neem ik mee.'
'Is het geladen? Daar ben ik bang boor. Laat dat ding thuis!'
Dat deed haar man niet en ze sputterde dan ook eerst wat tegen mar niet te land want ze waren immers nog maar net getrouwd, zo overlegde ze het bij zichzelf.
Toen ze ongeveer duizend meter hadden afgelegd pakte haar man plotseling het geweer en schoot een van de honden dood. De jonge vrouw schrok en riep: 'Waarom doe je dat?'
'Och, hij liep mij niet naar de zin.' En een ogenblik later schoot hij ook de andere hond dood.
Toen begon zij toch tegen hem uit te varen en zei: 'Ik begrijp niet wat je bezielt!'
'Ik wel', zei haar man. 'Ik stap uit en ga het geweer opnieuw laden.
Ze gingen verder. Toen schoot hij eerst het ene paard dood en even later ook het andere.
'Wat moeten we nou toch!' zei Kaatje.
'Ik weet het niet.' Hij laadde het geweer opnieuw. 'Probeer jij eens of je de sjees kunt trekken, vooruit en snel, anders...'
Kaatje schold flink maar hij legde het geweer aan en zei: 'Trekken! En als het mij niet naar de zin gaat, schiet ik je dood, net als de paarden.'
'Ja, de paarden! Wie betaalt die?'
'Betalen? Wij zijn rijk genoeg!'
'Zijn wìj rijk genoeg? Ik ben rijk, maar jij...'
'Trekken! En duvels gauw', bulderde hij.
Zij pakte de sjees vast en trok. Hij liep achter haar aan met het geweer in handen.
Toen hij zag dat ze doodmoe was zei hij: 'Ho! Stop nu maar. Ik laat de knecht het spul wel ophalen.'
Meteen schoot hij het geweer leeg en zei: 'Ziezo, nu kan ik niemand meer kwaad doen.'
En ze gingen te voet naar huis terug.
Kaatje vertelde alles aan haar moeder: 'Ik moest van hem de sjees trekken. Hij heeft de honden doodgeschoten en de paarden ook! O, moeder, wat heb ik een kwaaie man!'
Het kostte hem dan wel twee honden en twee paarden maar zo bleef de man zijn Kaatje van Echten wel de baas! Het werd later toch een goed huwelijk.

Dit verhaal wordt nog steeds verteld in de omgeving waar het zich afgespeeld moet hebben.

AT 0901 - Taming of the shrew    AT 0901 - Taming of the shrew   

ATU 0901 - Taming of the Shrew.    ATU 0901 - Taming of the Shrew.   

Pasgetrouwde man die merkt dat zijn echtgenote de baas in huis wil zijn, laat haar voelen dat hij de baas in huis is. Ze gaan uit rijden, met twee paarden voor het rijtuig, en twee honden. De man schiet één voor één de dieren dood, en beveelt de vrouw het rijtuig te trekken. Eerst weigert ze, maar als hij aangeeft dat hij haar ook zal neerschieten, gaat ze trekken.

J. Poortman: De Juffer van Echten, in Witte Wieven: de meest bekende volksverhalen uit Drenthe. Samenst. Emmy Wijnholds-Schuster. 4e dr. Zuidwolde, 2001. p. 57-58

T251.2.3 - Wife becomes obedient on seeing husband slay a recalcitrant horse.    T251.2.3 - Wife becomes obedient on seeing husband slay a recalcitrant horse.   

T251.2 - Taming the shrew.    T251.2 - Taming the shrew.   

Eerder verschenen in J. Poortman: Drenthe: een handboek voor het kennen van het Drentsche leven in voorbije eeuwen. Deel 1. Meppel, 1951.

Kaatje    Kaatje   

Holthe tot Echten    Holthe tot Echten   

Echten    Echten   

Postweg    Postweg   

Ruinen    Ruinen   

Echten (Drenthe)    Echten (Drenthe)   

G074h    G074h   

2013-03-01 14:46:20