Hoofdtekst
Ik heb 2 ervaringen meegemaakt waar we nog altijd niet aanuit kunnen of het nou paranormaal was of zo. Zal ze even vertellen!
Grote familiebarbecue in mijn voormalige woonplaats (nog bij ouders thuis) Ravels (België).
Mijn moeder en ik zaten aan tafel zelf het vlees te snijden en ondertussen gezellig te kletsen.
Mijn 2 broers zaten in de hal (de ruimte tussen de woonkamer en keuken is een hal van 6meter lang) te computeren.
Dus ik en mijn moeder zaten te praten en ineens horen we een hele duidelijke vrouwenstem zeggen “Nee!”. Echt op zijn Nederlands; "Neej", terwijl wij in België wonen. Ik en mijn moeder keken tegelijkertijd naar de hal (waar de stem vandaan kwam) en keken elkaar verbaasd aan. “Hoorde jij dat ook”, vroeg ik? Mijn moeder zei: “ik hoorde iemand ‘nee’ zeggen.” “Tja, ik ook.” Dus wij aan mijn broers gevraagd of ze iets gehoord hadden maar nee, zij hadden niets gehoord of gezegd. Terwijl het toch van hun kant kwam.
Tweede ervaring ook in Ravels.
Ik moest gaan oppassen op een kindje van een jaar of 3. Om half 6 's ochtends stond ik bij die vrouw voor de deur zodat we nog even kennis konden maken. De eerste indruk van het huis zegde mij al niets! Ik kreeg er zo'n akelig gevoel bij. Ik voelde mij begluurd. Alsof er iemand ergens stond te kijken naar mij. Na een gesprek van 5 minuten zaten we al over geesten te praten. Iets wat je normaal niet doet bij een kennismakingsgesprek. De eerste dagen bleef ik, tegen mijn zin, daar in het huis en ruimde ik wat op en dergelijke. Na een paar dagen hield ik het niet meer. Ik vond het doodeng! Ik zag dingen die er niet waren. Schaduwen, gordijnen die ineens bewogen, voelde zachte wind en dergelijke. Dus als ik daar 's ochtends aankwam, pakte ik de kleine en ging ik naar mijn eigen huis. ‘s Avonds bracht ik hem, net voor zijn moeder thuiskwam, terug.
Die vrouw was nogal rommelig en liet altijd alle kasten openstaan en dergelijke, dus voor ik wegging deed ik netjes alle schuiven en kasten dicht omdat ik dit al "eng" vond. ‘s Avonds om 5 voor half 6 kom ik binnen langs de achterdeur en stap ik zo de keuken binnen. Wat zie ik? Alle kasten en schuiven staan terug open! Ik vond het doodeng, want ik wist 100% zeker dat ik ze allemaal dicht had gedaan voor ik 's ochtends wegging! Ik ben daar nooit meer binnen geweest. (Sharon)
Grote familiebarbecue in mijn voormalige woonplaats (nog bij ouders thuis) Ravels (België).
Mijn moeder en ik zaten aan tafel zelf het vlees te snijden en ondertussen gezellig te kletsen.
Mijn 2 broers zaten in de hal (de ruimte tussen de woonkamer en keuken is een hal van 6meter lang) te computeren.
Dus ik en mijn moeder zaten te praten en ineens horen we een hele duidelijke vrouwenstem zeggen “Nee!”. Echt op zijn Nederlands; "Neej", terwijl wij in België wonen. Ik en mijn moeder keken tegelijkertijd naar de hal (waar de stem vandaan kwam) en keken elkaar verbaasd aan. “Hoorde jij dat ook”, vroeg ik? Mijn moeder zei: “ik hoorde iemand ‘nee’ zeggen.” “Tja, ik ook.” Dus wij aan mijn broers gevraagd of ze iets gehoord hadden maar nee, zij hadden niets gehoord of gezegd. Terwijl het toch van hun kant kwam.
Tweede ervaring ook in Ravels.
Ik moest gaan oppassen op een kindje van een jaar of 3. Om half 6 's ochtends stond ik bij die vrouw voor de deur zodat we nog even kennis konden maken. De eerste indruk van het huis zegde mij al niets! Ik kreeg er zo'n akelig gevoel bij. Ik voelde mij begluurd. Alsof er iemand ergens stond te kijken naar mij. Na een gesprek van 5 minuten zaten we al over geesten te praten. Iets wat je normaal niet doet bij een kennismakingsgesprek. De eerste dagen bleef ik, tegen mijn zin, daar in het huis en ruimde ik wat op en dergelijke. Na een paar dagen hield ik het niet meer. Ik vond het doodeng! Ik zag dingen die er niet waren. Schaduwen, gordijnen die ineens bewogen, voelde zachte wind en dergelijke. Dus als ik daar 's ochtends aankwam, pakte ik de kleine en ging ik naar mijn eigen huis. ‘s Avonds bracht ik hem, net voor zijn moeder thuiskwam, terug.
Die vrouw was nogal rommelig en liet altijd alle kasten openstaan en dergelijke, dus voor ik wegging deed ik netjes alle schuiven en kasten dicht omdat ik dit al "eng" vond. ‘s Avonds om 5 voor half 6 kom ik binnen langs de achterdeur en stap ik zo de keuken binnen. Wat zie ik? Alle kasten en schuiven staan terug open! Ik vond het doodeng, want ik wist 100% zeker dat ik ze allemaal dicht had gedaan voor ik 's ochtends wegging! Ik ben daar nooit meer binnen geweest. (Sharon)
Onderwerp
SINSAG 0456 - Der Poltergeist im Hause 
SINSAG 0456 - Der Poltergeist im Hause 
Beschrijving
De verteller heeft twee keer iets vreemds meegemaakt. De eerste keer hoorden zij en haar moeder een stem in de hal, terwijl de mensen in de hal die niet hadden gehoord. De tweede keer moest de verteller oppassen in een onprettig huis. Schaduwen en gordijnen bewogen en het tochtte er. Ook gingen alle kasten en schuifdeuren spontaan open.
Bron
Ingezonden in de Nederlandse Volksverhalenbank van het Meertens Instituut
Commentaar
2010-08-19 15:50:22
De verteller kent het verhaal via Sharon uit Ravels.
Der Poltergeist im Hause
Naam Overig in Tekst
Sharon
Sharon
Naam Locatie in Tekst
Ravels
Ravels
Plaats van Handelen
Ravels (België)
Ravels (België)
Kloekenummer in tekst
K213p
K213p
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21