Hoofdtekst
In haar huis "Klein Byvanck" aan de Rijksstraatweg in Twello, zag een vrouw geestverschijningen.
"Ik woon zelf in een oud huis. Een herenhuis om precies te zijn. Ben er geboren, toen voor heel aantal jaren verhuisd naar het huis ernaast omdat kantoor van mijn ouders in dit pand zat en woon nu sinds een jaar of 6, misschien meer, weer hier.
De oudste foto die we hebben van dit huis is van 1889 dacht ik zo uit mijn hoofd. Op die foto ontbreekt de serre. En voor het huis staat een koets met een tweespan en verder weet ik het zo snel niet meer. Ook hebben we nog een foto waarbij een man en een vrouw met een hond buiten voor het huis staan. Ook was de oprit van dit huis vroeger anders. Ik heb die foto's al een lange tijd niet gezien en weet ook niet waar ze gebleven zijn eerlijk gezegd.
Ons huis heeft een ondergrondse kelder die enkel buitenaf toegankelijk is. Eerder heeft in kamer waar ik me nu bevind een trapgat gezeten en de trap bevind zich ook nog in de kelder. In de kelder zelf hangt een hele onaangename sfeer, we komen er ook nooit en er stonden vroeger documenten van het kantoor opgeslagen, maar de kelder heeft volwater gestaan en nu staat er voor zover ik weet weinig meer in.
Ik slaap zelf op de 1e verdieping in de kleinste kamer. In het eerste jaar kon ik hier niet slapen. Ik deed standaard mijn deur dicht omdat ik bang was dat iemand binnen kwam (dus niet iemand van gezin). Ook heb ik een vreemd hoekje in mijn kamer wat eigenlijk niet diep is maar gewoon vlak (hoezo niet logisch), er zit een schouw. De schouw zelf werkt allang niet meer en is ook niet meer diep. Daar boven hing een spiegel. En als ik 's avonds in mijn bed lag zag ik iemand in de spiegel kijken. Soms huilend, soms de haren aan het borstelen. Heel creepy, want voor de muur/in de kamer stond niemand. Ook had ik in een hoek, waar ik nu mijn hoekkledingkast heb staan, niks staan. En daar zag ik regelmatig iemand op de grond zitten met de knieën helemaal voor het lichaam getrokken en het gezicht bedekt. Ik had een eenpersoonsbed en soms voelde ik gewoon iemand bij me komen zitten op de rand zeg maar. Het dekbed voelde je iets indrukken en dan voelde ik een koude soort tocht over me heen.
Ook durfde ik nooit alleen de zolder op. Onze zolder bestaat uit 4 ruimtes met een gangetje. Een grote ruimte waar een tussen muurtje zit. Deze kamer hebben we laten verbouwen toen we hier gingen wonen om er meer ruimte te maken. Zo zitten er schotten tegen de muur om spullen achter te bergen. In deze kamer is het áltijd koud. En op de een of andere manier voel ik altijd iemand naast of achter me staan daar. Deze kamer ligt meteen links van de trap. Aan de rechterkant heb je dat kleine gangetje. Meteen rechts van de trap ligt een rommelhokje met de boiler. Daar kom ik eigenlijk nooit. Daar tegenover ligt een groter rommelhok, waar altijd de verkleedkist stond/staat. En wel wat spullen van kantoor. Ik wilde er nooit alleen heen. Want de klink aan de binnenkant van de deur is eraf. En ik was bang dat die dicht gegooid werd. Tsja, daar zou je dan maar zitten hé. De andere kamer ligt recht tegenover de eerstgenoemde kamer. Enkel heeft deze kamer een glazendeur. En een heel groot raam wat je heel klein stukje naar binnen open kan trekken. Anders zou het een opengat zijn en val je behoorlijk ver. Daar is het altijd warm en er hangt ook een bepaald sfeertje. Vroeger voordat hier het kantoorpand alleen zat en we hier nog woonde hebben kennissen van mijn ouders in die kamer gelogeerd (Die leven gelukkig nog trouwens) en hun hadden nergens last van.
Iets meer dan een jaar dat we er wonen is het opgehouden, net alsof ik me afgesloten heb."
"Ik woon zelf in een oud huis. Een herenhuis om precies te zijn. Ben er geboren, toen voor heel aantal jaren verhuisd naar het huis ernaast omdat kantoor van mijn ouders in dit pand zat en woon nu sinds een jaar of 6, misschien meer, weer hier.
De oudste foto die we hebben van dit huis is van 1889 dacht ik zo uit mijn hoofd. Op die foto ontbreekt de serre. En voor het huis staat een koets met een tweespan en verder weet ik het zo snel niet meer. Ook hebben we nog een foto waarbij een man en een vrouw met een hond buiten voor het huis staan. Ook was de oprit van dit huis vroeger anders. Ik heb die foto's al een lange tijd niet gezien en weet ook niet waar ze gebleven zijn eerlijk gezegd.
Ons huis heeft een ondergrondse kelder die enkel buitenaf toegankelijk is. Eerder heeft in kamer waar ik me nu bevind een trapgat gezeten en de trap bevind zich ook nog in de kelder. In de kelder zelf hangt een hele onaangename sfeer, we komen er ook nooit en er stonden vroeger documenten van het kantoor opgeslagen, maar de kelder heeft volwater gestaan en nu staat er voor zover ik weet weinig meer in.
Ik slaap zelf op de 1e verdieping in de kleinste kamer. In het eerste jaar kon ik hier niet slapen. Ik deed standaard mijn deur dicht omdat ik bang was dat iemand binnen kwam (dus niet iemand van gezin). Ook heb ik een vreemd hoekje in mijn kamer wat eigenlijk niet diep is maar gewoon vlak (hoezo niet logisch), er zit een schouw. De schouw zelf werkt allang niet meer en is ook niet meer diep. Daar boven hing een spiegel. En als ik 's avonds in mijn bed lag zag ik iemand in de spiegel kijken. Soms huilend, soms de haren aan het borstelen. Heel creepy, want voor de muur/in de kamer stond niemand. Ook had ik in een hoek, waar ik nu mijn hoekkledingkast heb staan, niks staan. En daar zag ik regelmatig iemand op de grond zitten met de knieën helemaal voor het lichaam getrokken en het gezicht bedekt. Ik had een eenpersoonsbed en soms voelde ik gewoon iemand bij me komen zitten op de rand zeg maar. Het dekbed voelde je iets indrukken en dan voelde ik een koude soort tocht over me heen.
Ook durfde ik nooit alleen de zolder op. Onze zolder bestaat uit 4 ruimtes met een gangetje. Een grote ruimte waar een tussen muurtje zit. Deze kamer hebben we laten verbouwen toen we hier gingen wonen om er meer ruimte te maken. Zo zitten er schotten tegen de muur om spullen achter te bergen. In deze kamer is het áltijd koud. En op de een of andere manier voel ik altijd iemand naast of achter me staan daar. Deze kamer ligt meteen links van de trap. Aan de rechterkant heb je dat kleine gangetje. Meteen rechts van de trap ligt een rommelhokje met de boiler. Daar kom ik eigenlijk nooit. Daar tegenover ligt een groter rommelhok, waar altijd de verkleedkist stond/staat. En wel wat spullen van kantoor. Ik wilde er nooit alleen heen. Want de klink aan de binnenkant van de deur is eraf. En ik was bang dat die dicht gegooid werd. Tsja, daar zou je dan maar zitten hé. De andere kamer ligt recht tegenover de eerstgenoemde kamer. Enkel heeft deze kamer een glazendeur. En een heel groot raam wat je heel klein stukje naar binnen open kan trekken. Anders zou het een opengat zijn en val je behoorlijk ver. Daar is het altijd warm en er hangt ook een bepaald sfeertje. Vroeger voordat hier het kantoorpand alleen zat en we hier nog woonde hebben kennissen van mijn ouders in die kamer gelogeerd (Die leven gelukkig nog trouwens) en hun hadden nergens last van.
Iets meer dan een jaar dat we er wonen is het opgehouden, net alsof ik me afgesloten heb."
Beschrijving
In haar huis "Klein Byvanck" aan de Rijksstraatweg in Twello, zag een vrouw geestverschijningen. Zowel de kelder als de zolder voelen niet fijn aan. In het eerste jaar dat ze er woonde kon ze er niet slapen, daarna is het opgehouden.
Bron
Ingezonden in de Nederlandse Volksverhalenbank van het Meertens Instituut
Commentaar
2010-08-20 12:21:10
De verteller kent het verhaal van een vrouw uit Twello.
Naam Locatie in Tekst
Twello 
Twello 
Rijksstraatweg
Rijksstraatweg
Plaats van Handelen
Twello (Gelderland)
Twello (Gelderland)
Kloekenummer in tekst
F155p
F155p
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21