Hoofdtekst
DE GEPLETTE HOND
Hans besloot om na zijn eindexamen een wereldreis te maken. Daarvoor moest hij uiteraard eerst flink geld verdienen, dus pas na een jaar had hij genoeg om zijn wens in vervulling te laten gaan. Eerst stop was Bogota, Colombia. Na een paar dagen acclimatiseren besloot hij ergens in de eerste week eens 's avonds de stad in te gaan. In een of andere kroeg raakte hij in gesprek met een mooie schone uit de buurt, die hem na een gezellig avondje samen stappen uitnodigde om met haar mee naar huis te gaan. Nu had Hans de eerste week al wat rondgelopen en dus de vele krottenwijken van Bogota al gezien, waardoor hij zeer verbaasd was dat ze hem met de auto langs die wijken meenam naar een enorme villa vlak buiten de stad. Het bleek een rijkeluisdochtertje te zijn. Hans keek zijn ogen uit toen hij de villa binnenstapte: veel grote kamers, dure meubels, veel verdiepingen, enfin, zoals een villa eruitziet. Na een slaapmutsje gingen ze met elkaar naar bed, waarna ze in slaap vielen. In het bed van haar ouders, die niet thuis waren (wat ook de reden was om hem mee naar huis te nemen).
's Nachts werd Hans wakker omdat hij nodig moest plassen, dus voorzichtig kroop hij uit bed op zoek naar een wc. In het pikkedonker sloop hij door het grote huis, zich op de tast een weg banend. Uiteindelijk lukte het hem om de wc te vinden en op weg naar bed besloot hij nog even een slokje water in de keuken te drinken. Omdat hij ook daar geen hand voor ogen kon zien, stootte hij iets om. Hij had geen idee wat het was, maar het leek op een emmer water (wat in een keuken vrij logisch is). Op zoek naar zijn bed doolde hij nog door het immense huis en kroop na een tijdje weer naast het meisje.
De volgende ochtend was hij al vroeg wakker, eerder dan zij. Omdat het nu licht was, kon hij beter zien. Opnieuw moest hij plassen, en opnieuw liep hij door het grote huis. Tot zijn grote schrik zag hij werkelijk overal door het huis allemaal groene voetstappen! Over het kleed, in de woonkamer, in de keuken... overal. Hij schrok zich dood en ging op zoek naar de bron van dit kwaad. Dat bleek een emmer met groene verf te zijn, die hij die nacht in de keuken had omgegooid. Hij dacht niet langer na dan nodig, pakte zijn spullen bij elkaar en vluchtte het huis uit.
Twee dagen later zat hij in hetzelfde café waarin had dat meisje had ontmoet, toen datzelfde meisje plotseling woedend binnenkwam. Ze sleurde hem mee de auto in en bracht hem naar huis, waar haar vader op hem zat te wachten. Hans voelde de bui al hangen, omdat hij vreesde dat paps wel eens iets met de Colombiaanse maffia te maken zou kunnen hebben, gezien zijn enorme villa. Met knikkende knieën liep hij de kamer binnen, waar papa inderdaad zwijgend op hem zat te wachten. Dochterlief ging buiten paardrijden, Hans in zijn eentje met haar vader achterlatend. Om Hans wat op zijn gemak te stellen, bood papa hem een kopje koffie aan, want hij zag ook wel dat Hans zich niet erg op zijn gemak voelde. Tijdens het zetten van de koffie ging het gesprek al over de vraag hoe nu toch al die groene verf op te ruimen en wie dat ging doen en betalen. Hans was allang blij dat hij nog leefde, dus was iets geruster.
Samen naar de woonkamer, waar Hans op de bank plaatsneemt en wacht tot papa met de koffie bij hem komt zitten om eens een goed woordje met hem te hebben. Koffie komt eraan, maar voor het gesprek moet papa nog even naar de wc. In zijn eentje zit Hans dus op de bank koffie te drinken, als hij na een minuutje merkt dat hij niet zo lekker zit. Hij graait onder zijn kont tussen de kussens van de bank, en haalt een chihuahua onder zich vandaan. Dood.
Net op dat moment kom pap weer van de wc de kamer ingelopen en ziet daar Hans op de bank zitten: in zijn ene hand een kopje koffie, en in zijn andere een dood hondje. Het is doodstil in de kamer. Hans verwacht een enorme woede-uitbarsting en daarna een pistool of een mes op zijn hoofd. Hij probeert zich voor te stellen wat die vader nu denkt. Er zit een Hollandse jongen van negentien jaar op zijn met groene verf besmeurde bank, wat die jongen op zijn geweten heeft. Bovendien heeft hij met zijn dochter geslapen in zijn eigen bed, de hele kamer verder onder de groene verf gesmeerd en tot slot zijn hondje vermoord. Hans denkt zelf ook dat hij iets te ver is gegaan. Dat zijn laatste uurtje heeft geslagen staat wel vast.
Dat is echter niet het geval. Na een eindeloos lijkende stilte kijkt papa Hans aan, maar doet hem niets. 'Ik wil dat jij nu ogenblikkelijk mijn huis verlaat. Jij brengt zo veel ongeluk, ik wil nooit meer iets met jou te maken hebben. Verdwijn!'
Hans zet het op een lopen, komt aan in zijn hotel, pakt zijn spullen en neemt het eerste vliegtuig naar huis. Zijn wereldreis heeft precies een week geduurd.
Martin Brester, brief, maart 2000
Hans besloot om na zijn eindexamen een wereldreis te maken. Daarvoor moest hij uiteraard eerst flink geld verdienen, dus pas na een jaar had hij genoeg om zijn wens in vervulling te laten gaan. Eerst stop was Bogota, Colombia. Na een paar dagen acclimatiseren besloot hij ergens in de eerste week eens 's avonds de stad in te gaan. In een of andere kroeg raakte hij in gesprek met een mooie schone uit de buurt, die hem na een gezellig avondje samen stappen uitnodigde om met haar mee naar huis te gaan. Nu had Hans de eerste week al wat rondgelopen en dus de vele krottenwijken van Bogota al gezien, waardoor hij zeer verbaasd was dat ze hem met de auto langs die wijken meenam naar een enorme villa vlak buiten de stad. Het bleek een rijkeluisdochtertje te zijn. Hans keek zijn ogen uit toen hij de villa binnenstapte: veel grote kamers, dure meubels, veel verdiepingen, enfin, zoals een villa eruitziet. Na een slaapmutsje gingen ze met elkaar naar bed, waarna ze in slaap vielen. In het bed van haar ouders, die niet thuis waren (wat ook de reden was om hem mee naar huis te nemen).
's Nachts werd Hans wakker omdat hij nodig moest plassen, dus voorzichtig kroop hij uit bed op zoek naar een wc. In het pikkedonker sloop hij door het grote huis, zich op de tast een weg banend. Uiteindelijk lukte het hem om de wc te vinden en op weg naar bed besloot hij nog even een slokje water in de keuken te drinken. Omdat hij ook daar geen hand voor ogen kon zien, stootte hij iets om. Hij had geen idee wat het was, maar het leek op een emmer water (wat in een keuken vrij logisch is). Op zoek naar zijn bed doolde hij nog door het immense huis en kroop na een tijdje weer naast het meisje.
De volgende ochtend was hij al vroeg wakker, eerder dan zij. Omdat het nu licht was, kon hij beter zien. Opnieuw moest hij plassen, en opnieuw liep hij door het grote huis. Tot zijn grote schrik zag hij werkelijk overal door het huis allemaal groene voetstappen! Over het kleed, in de woonkamer, in de keuken... overal. Hij schrok zich dood en ging op zoek naar de bron van dit kwaad. Dat bleek een emmer met groene verf te zijn, die hij die nacht in de keuken had omgegooid. Hij dacht niet langer na dan nodig, pakte zijn spullen bij elkaar en vluchtte het huis uit.
Twee dagen later zat hij in hetzelfde café waarin had dat meisje had ontmoet, toen datzelfde meisje plotseling woedend binnenkwam. Ze sleurde hem mee de auto in en bracht hem naar huis, waar haar vader op hem zat te wachten. Hans voelde de bui al hangen, omdat hij vreesde dat paps wel eens iets met de Colombiaanse maffia te maken zou kunnen hebben, gezien zijn enorme villa. Met knikkende knieën liep hij de kamer binnen, waar papa inderdaad zwijgend op hem zat te wachten. Dochterlief ging buiten paardrijden, Hans in zijn eentje met haar vader achterlatend. Om Hans wat op zijn gemak te stellen, bood papa hem een kopje koffie aan, want hij zag ook wel dat Hans zich niet erg op zijn gemak voelde. Tijdens het zetten van de koffie ging het gesprek al over de vraag hoe nu toch al die groene verf op te ruimen en wie dat ging doen en betalen. Hans was allang blij dat hij nog leefde, dus was iets geruster.
Samen naar de woonkamer, waar Hans op de bank plaatsneemt en wacht tot papa met de koffie bij hem komt zitten om eens een goed woordje met hem te hebben. Koffie komt eraan, maar voor het gesprek moet papa nog even naar de wc. In zijn eentje zit Hans dus op de bank koffie te drinken, als hij na een minuutje merkt dat hij niet zo lekker zit. Hij graait onder zijn kont tussen de kussens van de bank, en haalt een chihuahua onder zich vandaan. Dood.
Net op dat moment kom pap weer van de wc de kamer ingelopen en ziet daar Hans op de bank zitten: in zijn ene hand een kopje koffie, en in zijn andere een dood hondje. Het is doodstil in de kamer. Hans verwacht een enorme woede-uitbarsting en daarna een pistool of een mes op zijn hoofd. Hij probeert zich voor te stellen wat die vader nu denkt. Er zit een Hollandse jongen van negentien jaar op zijn met groene verf besmeurde bank, wat die jongen op zijn geweten heeft. Bovendien heeft hij met zijn dochter geslapen in zijn eigen bed, de hele kamer verder onder de groene verf gesmeerd en tot slot zijn hondje vermoord. Hans denkt zelf ook dat hij iets te ver is gegaan. Dat zijn laatste uurtje heeft geslagen staat wel vast.
Dat is echter niet het geval. Na een eindeloos lijkende stilte kijkt papa Hans aan, maar doet hem niets. 'Ik wil dat jij nu ogenblikkelijk mijn huis verlaat. Jij brengt zo veel ongeluk, ik wil nooit meer iets met jou te maken hebben. Verdwijn!'
Hans zet het op een lopen, komt aan in zijn hotel, pakt zijn spullen en neemt het eerste vliegtuig naar huis. Zijn wereldreis heeft precies een week geduurd.
Martin Brester, brief, maart 2000
Onderwerp
BRUN 02320 - Fifi Spills the Paint, Kitty Takes the Rap 
BRUN 02320 - Fifi Spills the Paint, Kitty Takes the Rap 
Beschrijving
Jongen maakt de vader van het meisje met wie hij de nacht heeft doorbracht, woedend. Hij stoot per ongeluk een emmer groene verf om in hun huis en doodt hun hondje door er op te gaan zitten.
Bron
Peter Burger: De jacht op de veluwepoema. Amsterdam 2006, p. 169-172.
Commentaar
maart 2000
Nachtmerrie over schaamte.
Fifi Spills the Paint, Kitty Takes the Rap
Naam Overig in Tekst
Hans
Hans
Hollandse
Hollandse
Naam Locatie in Tekst
Bogota
Bogota
Colombia
Colombia
Plaats van Handelen
Bogota (Colombia)
Bogota (Colombia)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20