Hoofdtekst
BOKKEN SCHIETEN
Tijdens de jaarlijkse reünie in Schotland gebeurde het bijna ongeloofwaardige verhaal waar ik u graag deelgenoot van maak.
Augustus 1992 is de maand geweest dat we het feit vierden dat we voor de vijfde keer naar het landhuis van Glamordeen gingen. Behalve collega's met hun partners bevinden zich tijdens het feest ook enige lokale vrienden in dat landhuis.
Zo kon het gebeuren dat ik op de zesde avond van ons tiendaagse verblijf in gesprek kwam met een keurige Schotse heer die een paar kilometer van het landhuis vandaan een authentieke boerderij bewoonde. Na enige tijd geamuseerd met hem over Schotland gesproken te hebben, vroeg hij mij ineens of ik geïnteresseerd was in de jacht op hazen en konijnen! Nu wilde het geval dat ik tijdens mijn eerdere verblijven in Schotland wel eens op kleiduiven had geschoten en dat me dat tegenstond.
Hij haastte zich mij te verzekeren dat er juist een konijnenplaag heerste. En dat de meeste van die beesten zelfs ziek waren, en dat we door ze af te schieten de plaatselijke bevolking nog een dienst zouden bewijzen. Over m'n ergste bezwaren heen geholpen besloot ik dan maar om de volgende morgen heel vroeg, in de vereiste groene jachtkleding, voor het landhuis te wachten. De drie mannen die aan kwamen lopen, hadden hagelgeweren bij zich en een extra exemplaar voor mij. Nadat ik was voorgesteld aan de anderen, liepen we direct het dichtstbijzijnde weiland in, waar nog een waas van ochtenddauw heerste.
Mijn drie metgezellen hadden waarschijnlijk betere ogen dan ik, want opeens begonnen zij te schieten. Nog naduizelend van de knallen zag ik dat er al een paar konijnen door grove hagel getroffen waren. Daar ik niet voor domme Hollander versleten wilde worden, nam ik mij voor om direct als ik iets zag bewegen m'n geweer aan te leggen en te schieten.
Enige seconden later kreeg ik m'n kans en schoot m'n eerste haas finaal aan flarden. Door de triomf voelde ik geen medelijden met onfortuinlijke beest. Volgens mij waren we al schietend, wandelend en pratend minstens twee uur aan de gang - het kan ook langer geweest zijn, want de tijd vliegt als je lol hebt - toen er iets akeligs gebeurde.
Allereerst moet ik uit de doeken doen dat onze aanvoerder vorige nacht van de boer wiens weiland we onveilig aan het maken waren, het verzoek hadden gekregen om een van zijn oudste, ernstig zieke muilezels af te maken, hetgeen de boer zelf niet over zijn hart kon verkrijgen. De leider van ons illustere jagersgroepje stemde hierin toe, maar met een vreemd gevoel voor humor besloot hij niets tegen ons te zeggen. Voor mij betekende het dan ook een enorme schok toen opeens terwijl we van weiland veranderden, er een muilezel achter het struikgewas kwam gehuppeld.
ik zie nog altijd de verbaasde blik van zowel de jagers als van de ongelukkige muilezel voor me, toen na een onverwachte knal het beest precies tussen de ogen geraakt werd en ineen zeeg.
De leider had met een welgemikt schot een einde gemaakt aan de lijdensweg van de muilezel. Ondanks dit trieste voorval moest de schutter onbedaarlijk lachen toen hij onze verschrikte en beteuterde gezichten zag, wetende dat zijn plan glorieus geslaagd was.
Echter toen ik enige ogenblikken later in m'n enthousiasme besloot om mijzelf, in navolging van onze leider, ook op groot wild te storten, was het zijn beurt om zeer verbaasd te kijken.
Wat wil namelijk het geval: in de weide van de zieke muilezel stonden ook nog gezonde koeien, en met m'n beste schot velde ik een van hen! Trots als ik was, wilde ik al aanleggen voor de volgende, toen mij alras werd duidelijk gemaakt dat dit niet geheel de bedoeling was en vanuit de verte kwam er al een woedende boer aanstormen. Schade: 1.100 pond!
Peter Post (pseudoniem van Peter Balnegger) in een van zijn 'Waargebeurde verhalen' voor Radio Rijnmond, 10 november 1992.
Tijdens de jaarlijkse reünie in Schotland gebeurde het bijna ongeloofwaardige verhaal waar ik u graag deelgenoot van maak.
Augustus 1992 is de maand geweest dat we het feit vierden dat we voor de vijfde keer naar het landhuis van Glamordeen gingen. Behalve collega's met hun partners bevinden zich tijdens het feest ook enige lokale vrienden in dat landhuis.
Zo kon het gebeuren dat ik op de zesde avond van ons tiendaagse verblijf in gesprek kwam met een keurige Schotse heer die een paar kilometer van het landhuis vandaan een authentieke boerderij bewoonde. Na enige tijd geamuseerd met hem over Schotland gesproken te hebben, vroeg hij mij ineens of ik geïnteresseerd was in de jacht op hazen en konijnen! Nu wilde het geval dat ik tijdens mijn eerdere verblijven in Schotland wel eens op kleiduiven had geschoten en dat me dat tegenstond.
Hij haastte zich mij te verzekeren dat er juist een konijnenplaag heerste. En dat de meeste van die beesten zelfs ziek waren, en dat we door ze af te schieten de plaatselijke bevolking nog een dienst zouden bewijzen. Over m'n ergste bezwaren heen geholpen besloot ik dan maar om de volgende morgen heel vroeg, in de vereiste groene jachtkleding, voor het landhuis te wachten. De drie mannen die aan kwamen lopen, hadden hagelgeweren bij zich en een extra exemplaar voor mij. Nadat ik was voorgesteld aan de anderen, liepen we direct het dichtstbijzijnde weiland in, waar nog een waas van ochtenddauw heerste.
Mijn drie metgezellen hadden waarschijnlijk betere ogen dan ik, want opeens begonnen zij te schieten. Nog naduizelend van de knallen zag ik dat er al een paar konijnen door grove hagel getroffen waren. Daar ik niet voor domme Hollander versleten wilde worden, nam ik mij voor om direct als ik iets zag bewegen m'n geweer aan te leggen en te schieten.
Enige seconden later kreeg ik m'n kans en schoot m'n eerste haas finaal aan flarden. Door de triomf voelde ik geen medelijden met onfortuinlijke beest. Volgens mij waren we al schietend, wandelend en pratend minstens twee uur aan de gang - het kan ook langer geweest zijn, want de tijd vliegt als je lol hebt - toen er iets akeligs gebeurde.
Allereerst moet ik uit de doeken doen dat onze aanvoerder vorige nacht van de boer wiens weiland we onveilig aan het maken waren, het verzoek hadden gekregen om een van zijn oudste, ernstig zieke muilezels af te maken, hetgeen de boer zelf niet over zijn hart kon verkrijgen. De leider van ons illustere jagersgroepje stemde hierin toe, maar met een vreemd gevoel voor humor besloot hij niets tegen ons te zeggen. Voor mij betekende het dan ook een enorme schok toen opeens terwijl we van weiland veranderden, er een muilezel achter het struikgewas kwam gehuppeld.
ik zie nog altijd de verbaasde blik van zowel de jagers als van de ongelukkige muilezel voor me, toen na een onverwachte knal het beest precies tussen de ogen geraakt werd en ineen zeeg.
De leider had met een welgemikt schot een einde gemaakt aan de lijdensweg van de muilezel. Ondanks dit trieste voorval moest de schutter onbedaarlijk lachen toen hij onze verschrikte en beteuterde gezichten zag, wetende dat zijn plan glorieus geslaagd was.
Echter toen ik enige ogenblikken later in m'n enthousiasme besloot om mijzelf, in navolging van onze leider, ook op groot wild te storten, was het zijn beurt om zeer verbaasd te kijken.
Wat wil namelijk het geval: in de weide van de zieke muilezel stonden ook nog gezonde koeien, en met m'n beste schot velde ik een van hen! Trots als ik was, wilde ik al aanleggen voor de volgende, toen mij alras werd duidelijk gemaakt dat dit niet geheel de bedoeling was en vanuit de verte kwam er al een woedende boer aanstormen. Schade: 1.100 pond!
Peter Post (pseudoniem van Peter Balnegger) in een van zijn 'Waargebeurde verhalen' voor Radio Rijnmond, 10 november 1992.
Beschrijving
Tijdens een konijnenjacht schiet een van de jagers opeens een muilezel neer. De andere jagers reageren verbaasd, een van hen wil zich niet laten kennen en schiet een (dure) koe neer. Niet wetende dat de andere jager het verzoek van de boer had gekregen om zijn oude, zieke muilezel te doden.
Bron
Peter Burger: De jacht op de veluwepoema. Amsterdam 2006, p. 196-198.
Commentaar
10 november 1992
Naam Overig in Tekst
Glamordeen   
Hollander   
Peter Post   
Peter Balneger   
Radio Rijnmond   
Naam Locatie in Tekst
Schotland   
Plaats van Handelen
Glamordeen (Schotland)   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
