Hoofdtekst
Hoe men heksen kon ontdekken
In Riethoven was vroeger een molen waar de heksen, in de gedaanten van zwarte katten, geregeld samenkwamen. Bij toeval heeft men dat ontdekt en wel op de volgende wijze:
Een molenaar van die molen kon al dagenlang geen koren meer malen, hoe hij zijn best ook deed. Als hij ’s avonds zijn molen afsloot en naar huis ging, was alles in orde. Maar als hij de volgende dag weer op de molen kwam, was al het koren bedorven.
De molenaar besloot eens een nacht in de molen te blijven, misschien kon hij dan iets ontdekken. Reeds diezelfde nacht bleef hij in de molen en ging aan een tafeltje zitten. Hij zal daar misschien een uurtje gezeten hebben of daar begon het lieve leven.
Miauw…miauw…miauw… Een grote zwarte kat met vurige groene ogen kwam binnen en bleef in het midden van de molen staan. Rechtop, met de poten gekruist over de borst.
‘Zo, poeske,’ zei de molenaar, ‘kom maar bij de tafel zitten, maar maak de deur dicht want het tocht.’
Maar de kat maakte geen aanstalten om de deur dicht te maken. Integendeel, steeds meer katten kwamen de molen binnen.
Toen vertrouwde de molenaar het niet meer en hield de katten angstvallig in de gaten. Plotseling vloog een aantal katten op de zakken met meel af en scheurde deze met hun scherpe nagels open. Daarna begonnen ze om de zakken heen te dansen.
De molenaar nam nu een groot scherp mes en sprong zwaaiend tussen de katten, die hevig krijsend naar buiten vlogen. Maar enkelen werden er toch door het mes geraakt.
Toen alle katten verdwenen waren, reinigde de molenaar zijn bebloede mes en maakte aanstalten om naar huis te gaan. Juist toen hij de deur achter zich dichttrok, zag hij op de grond een vinger van een vrouwenhand liggen met daaraan een gouden ring. Hij herkende de ring als die van zijn vrouw.
Toen hij thuiskwam, lag zijn vrouw ziek in bed met een afgekapte vinger.
Sinds die tijd hielden de kattendansen in de molen op en kon de molenaar weer zijn normale werk doen.
In Riethoven was vroeger een molen waar de heksen, in de gedaanten van zwarte katten, geregeld samenkwamen. Bij toeval heeft men dat ontdekt en wel op de volgende wijze:
Een molenaar van die molen kon al dagenlang geen koren meer malen, hoe hij zijn best ook deed. Als hij ’s avonds zijn molen afsloot en naar huis ging, was alles in orde. Maar als hij de volgende dag weer op de molen kwam, was al het koren bedorven.
De molenaar besloot eens een nacht in de molen te blijven, misschien kon hij dan iets ontdekken. Reeds diezelfde nacht bleef hij in de molen en ging aan een tafeltje zitten. Hij zal daar misschien een uurtje gezeten hebben of daar begon het lieve leven.
Miauw…miauw…miauw… Een grote zwarte kat met vurige groene ogen kwam binnen en bleef in het midden van de molen staan. Rechtop, met de poten gekruist over de borst.
‘Zo, poeske,’ zei de molenaar, ‘kom maar bij de tafel zitten, maar maak de deur dicht want het tocht.’
Maar de kat maakte geen aanstalten om de deur dicht te maken. Integendeel, steeds meer katten kwamen de molen binnen.
Toen vertrouwde de molenaar het niet meer en hield de katten angstvallig in de gaten. Plotseling vloog een aantal katten op de zakken met meel af en scheurde deze met hun scherpe nagels open. Daarna begonnen ze om de zakken heen te dansen.
De molenaar nam nu een groot scherp mes en sprong zwaaiend tussen de katten, die hevig krijsend naar buiten vlogen. Maar enkelen werden er toch door het mes geraakt.
Toen alle katten verdwenen waren, reinigde de molenaar zijn bebloede mes en maakte aanstalten om naar huis te gaan. Juist toen hij de deur achter zich dichttrok, zag hij op de grond een vinger van een vrouwenhand liggen met daaraan een gouden ring. Hij herkende de ring als die van zijn vrouw.
Toen hij thuiskwam, lag zijn vrouw ziek in bed met een afgekapte vinger.
Sinds die tijd hielden de kattendansen in de molen op en kon de molenaar weer zijn normale werk doen.
Onderwerp
SINSAG 0622 - Die verzauberte Mühle (Brauerei) 
SINSAG 0622 - Die verzauberte Mühle (Brauerei) 
Beschrijving
Molenaar die besluit 's nachts in molen te blijven om te ontdekken waarom het meel bedorven raakt, ziet dat er katten naar binnen komen. Ze scheuren de zakken open en dansen er om heen. De man raakt met een mes enkele katten. Op de grond ligt een vinger van een vrouwenhand met een gouden ring die hij herkent als van zijn vrouw. Zijn vrouw ligt thuis in bed met een afgekapte vinger.
Bron
B. Janssen: Het Dansmeisje en De Lindepater - Sagen en legenden uit Kempen, Meierij en Peel. Maasbree 1978, p. 22.
Commentaar
1978
Die verzauberte Mühle (Brauerei) & SINSAG 0501 Der Katzentanz & SINSAG 0640 Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen
Naam Locatie in Tekst
Riethoven
Riethoven
Plaats van Handelen
Riethoven (Noord-Brabant)
Riethoven (Noord-Brabant)
Kloekenummer in tekst
L258p
L258p
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20