Hoofdtekst
Heksen als ziekteverwekkers
In Best lag een kindje zwaar ziek in bed. Omdat ook de dokter niets meer kon doen, besloten de ouders naar de paters Kapucijnen in Antwerpen te gaan. Die wisten meestal met zulke dingen wel raad.
In Antwerpen aangekomen kregen zij van de paters een scapulier en deze zeiden; ‘Als u thuiskomt, leg dan deze scapulier bij de kachel. Als er een oude vrouw binnenkomt, die zich bij de kachel wil warmen en zich niet meer kan bewegen, omdat zij op de scapulier staat, dan is zij de heks die het kindje ziek heeft gemaakt.’
De ouders gingen naar huis en deden wat de paters uit Antwerpen gezegd hadden. Toen wachtten ze op de dingen die komen zouden.
Reeds een dag later kwam een oud vrouwtje binnen en ging naar de kachel om zich wat te warmen. Daar trapte ze op de scapulier en ja hoor, ze kon geen stap meer verzetten.
‘Laat me toch gaan, laat me toch gaan!’ smeekte het oude vrouwtje. ‘Ik beloof je dat ik nooit meer terug zal komen.’
‘Dan zult ge toch eerst het kind beter moeten maken!’ zei de vader.
‘Geef me het kussen van het kind dan maar,’ zei de vrouw. De vader gaf het vrouwtje het kussen. Zij maakte het open en haalde er een krans van veren uit. En op hetzelfde moment was het kind beter. De krans had zich bijna tot een kring gesloten. Was dat gebeurd, dan zou het kindje zijn gestorven.
In Best lag een kindje zwaar ziek in bed. Omdat ook de dokter niets meer kon doen, besloten de ouders naar de paters Kapucijnen in Antwerpen te gaan. Die wisten meestal met zulke dingen wel raad.
In Antwerpen aangekomen kregen zij van de paters een scapulier en deze zeiden; ‘Als u thuiskomt, leg dan deze scapulier bij de kachel. Als er een oude vrouw binnenkomt, die zich bij de kachel wil warmen en zich niet meer kan bewegen, omdat zij op de scapulier staat, dan is zij de heks die het kindje ziek heeft gemaakt.’
De ouders gingen naar huis en deden wat de paters uit Antwerpen gezegd hadden. Toen wachtten ze op de dingen die komen zouden.
Reeds een dag later kwam een oud vrouwtje binnen en ging naar de kachel om zich wat te warmen. Daar trapte ze op de scapulier en ja hoor, ze kon geen stap meer verzetten.
‘Laat me toch gaan, laat me toch gaan!’ smeekte het oude vrouwtje. ‘Ik beloof je dat ik nooit meer terug zal komen.’
‘Dan zult ge toch eerst het kind beter moeten maken!’ zei de vader.
‘Geef me het kussen van het kind dan maar,’ zei de vrouw. De vader gaf het vrouwtje het kussen. Zij maakte het open en haalde er een krans van veren uit. En op hetzelfde moment was het kind beter. De krans had zich bijna tot een kring gesloten. Was dat gebeurd, dan zou het kindje zijn gestorven.
Onderwerp
TM 3109 - Heksenkrans in kussen 
TM 3109 - Heksenkrans in kussen 
Beschrijving
Ouders van een ziek kind krijgen van paters een scapulier dat ze bij de kachel moeten leggen, de vrouw die op de scapulier gaat staan is de ziekmaker. De volgende dag komt een vrouw zich warmen, trapt op de scapulier en kan niet loskomen. Ze belooft nooit meer terug te komen en geneest het kind door uit het kussen een verenkrans te halen die bijna is gesloten.
Bron
B. Janssen: Het Dansmeisje en De Lindepater - Sagen en legenden uit Kempen, Meierij en Peel. Maasbree 1978, p. 27-28.
Naam Overig in Tekst
Kapucijnen
Kapucijnen
Naam Locatie in Tekst
Best
Best
Antwerpen
Antwerpen
Plaats van Handelen
Best (Noord-Brabant)
Best (Noord-Brabant)
Kloekenummer in tekst
L201p
L201p
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20