Hoofdtekst
DE KAT ONDER HET WEEFGETOUW
In Son woonde vroeger een vrouw de als heks bekend stond. Ze had een kleine weverij en deed daar goede zaken mee. Uiteraard had ze ook enkele wevers in dienst en een van hen heette Bart. Deze Bart nu was een prima wever en de heks, die Betje heette, was meer dan tevreden over hem.
Bart op zijn beurt werkte graag bij Betje. Ze kon dan misschien een heks zijn, ze was goed voor hem. Maar toch was er een ding dat hem zeer hinderde. Steeds zat er een zwarte kat onder zijn weefgestoelte. Bart had er al eens een paar maal met zijn vader over gesproken en deze gaf hem steeds de raad om bij de vrouw weg te gaan. Ze deugde niet en ze was een heks. Maar van weggaan wilde Bart niets weten.
Op een morgen zag Bart de kat weer onder het weefgestoelte zitten. Zonder zich een ogenblik te bedenken nam hij een spoel en smeet deze naar de kat. Het dier sprong krijsend weg, met een flinke wond aan haar kop.
Enkele uren later, Bart wilde juist naar huis gaan, stond Betje plotseling voor zijn neus, met een doek om haar hoofd waaraan het bloed nog kleefde. ‘Wat heb jij nu gedaan?’ vroeg Bart. ‘Dat zul jij toch wel weten,’ antwoordde Betje. Toen Bart ’s avonds de hele geschiedenis aan zijn vader vertelde, zei deze: ‘Zie je nu wel, dat Betje een heks is!’
De volgende dag ging de vader, die het helemaal niet meer vertrouwde, met Bart naar de paters in Hammond, in België. Die paters waren zeer geleerd en wisten overal raad op. Hij vertelde hen het hele verhaal. ‘Het is maar goed dat jullie gekomen zijn,’ zeiden de paters. En zich tot Bart wendend zei een van hen: ‘Je weet jet zelf niet, maar je bent meer dood dan levend. Ik zal je een goede raad geven. Als je thuis komt, moet je je kussen eens openmaken.’
De pater zegende Bart en zijn vader ging met hem naar huis. Toen ze ’s avonds thuiskwamen, ging hij regelrecht naar de slaapkamer van zijn zoon. Hij scheurde het kussen van Bart open en zag daarin een ring, een soort krans zitten, die bijna gesloten was. Was dit gebeurd dan zou Bart gestorven zijn. En dat bedoelde de pater dan ook, toen hij zei dat Bart juist op tijd gekomen was.
In Son woonde vroeger een vrouw de als heks bekend stond. Ze had een kleine weverij en deed daar goede zaken mee. Uiteraard had ze ook enkele wevers in dienst en een van hen heette Bart. Deze Bart nu was een prima wever en de heks, die Betje heette, was meer dan tevreden over hem.
Bart op zijn beurt werkte graag bij Betje. Ze kon dan misschien een heks zijn, ze was goed voor hem. Maar toch was er een ding dat hem zeer hinderde. Steeds zat er een zwarte kat onder zijn weefgestoelte. Bart had er al eens een paar maal met zijn vader over gesproken en deze gaf hem steeds de raad om bij de vrouw weg te gaan. Ze deugde niet en ze was een heks. Maar van weggaan wilde Bart niets weten.
Op een morgen zag Bart de kat weer onder het weefgestoelte zitten. Zonder zich een ogenblik te bedenken nam hij een spoel en smeet deze naar de kat. Het dier sprong krijsend weg, met een flinke wond aan haar kop.
Enkele uren later, Bart wilde juist naar huis gaan, stond Betje plotseling voor zijn neus, met een doek om haar hoofd waaraan het bloed nog kleefde. ‘Wat heb jij nu gedaan?’ vroeg Bart. ‘Dat zul jij toch wel weten,’ antwoordde Betje. Toen Bart ’s avonds de hele geschiedenis aan zijn vader vertelde, zei deze: ‘Zie je nu wel, dat Betje een heks is!’
De volgende dag ging de vader, die het helemaal niet meer vertrouwde, met Bart naar de paters in Hammond, in België. Die paters waren zeer geleerd en wisten overal raad op. Hij vertelde hen het hele verhaal. ‘Het is maar goed dat jullie gekomen zijn,’ zeiden de paters. En zich tot Bart wendend zei een van hen: ‘Je weet jet zelf niet, maar je bent meer dood dan levend. Ik zal je een goede raad geven. Als je thuis komt, moet je je kussen eens openmaken.’
De pater zegende Bart en zijn vader ging met hem naar huis. Toen ze ’s avonds thuiskwamen, ging hij regelrecht naar de slaapkamer van zijn zoon. Hij scheurde het kussen van Bart open en zag daarin een ring, een soort krans zitten, die bijna gesloten was. Was dit gebeurd dan zou Bart gestorven zijn. En dat bedoelde de pater dan ook, toen hij zei dat Bart juist op tijd gekomen was.
Onderwerp
TM 3109 - Heksenkrans in kussen 
TM 3109 - Heksenkrans in kussen 
Beschrijving
Wever in dienst van vrouw die als heks bekend staat verwondt de zwarte kat die onder zijn weefgetouw zit. Later staat de vrouw met een doek met bloed voor hem. Op raad van een pater opent hij zijn hoofdkussen waar een bijna gesloten krans in zit.
Bron
B. Janssen: Het Dansmeisje en De Lindepater - Sagen en legenden uit Kempen, Meierij en Peel. Maasbree 1978, p. 52-53.
Commentaar
1978
Heksenkrans in kussen & SINSAG 0640 Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen
Naam Overig in Tekst
Bart
Bart
Betje
Betje
Naam Locatie in Tekst
Son
Son
Hammond
Hammond
België
België
Plaats van Handelen
Son (Noord-Brabant)
Son (Noord-Brabant)
Kloekenummer in tekst
L202p
L202p
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20