Hoofdtekst
As ’n mins oneerlijk verkrege schatte of geld begraaf en de man stèrf, kumter ’s nachs vuur bove die plats. En bé’j da vuur stoan twee gedoantes as manne. Aj metter prot, brèke ze ou den hals. ’t Vuur is eigelijk ’t geld of de schat. Het braandt nie. Ge kunnet medde haand oprape, zonder de vingers te braande. Ien de tied toe d’r nog gin kachels ware, mos ’n vrouw smèrs es vuur hemme, umdaddet hèrdvuur ’s nachs uutgegoan was. Ze gieng nor bute. En ze zag vuur. Ze gieng er metten doofpot hin. En ze schrobdener ’t vuur ien. Ze wier nou gewoar, da ’t vuur nie brien. Toch had ze vuur ien den herd. Toe ’t goed en wel lich was, zag ze dat ’t allemol goudstukke ware. En ze was vör d’r hele lève schatriek.
Onderwerp
SINSAG 0183 - Schatzfeuer zeigt die Stelle, wo der Schatz ruht.
SINSAG 0183 - Schatzfeuer zeigt die Stelle, wo der Schatz ruht.
Beschrijving
Als iemand een oneerlijk verkregen schat begraaft en sterft komt er 's nachts vuur op de plek waar de schat verborgen ligt, daarbij staan twee gedaantes. Het vuur is de schat en brand niet. Een vrouw had op een ochtend vuur nodig en zag het schatvuur buiten. Ze legde het in de haard en toen zag ze dat het goud was.
Bron
M.H. Dinnissen: <i>Volksverhalen uit Gendt.</i> Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)
Commentaar
januari 1965 (?)
Andere verteller van dit verhaal:
Corman, J. (December 1964).
Opmerking in teksteditie: Vgl. Verhaal 223 en Bandopname I, verhaal 18.
Corman, J. (December 1964).
Opmerking in teksteditie: Vgl. Verhaal 223 en Bandopname I, verhaal 18.
Schatzfeuer zeigt die Stelle, wo der Schatz ruht
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21