Hoofdtekst
Werwolve zien altied kjels of manne. Hekse altied wief of vrollie. ’n Werwolf is ’n kjel, die nou en dan gedwonge wur um zien eige te veraandere ien ’n wolf. Dorvör het ie ’n wolvepak of wolvevel nodig. Ze numen ’t duk ’t vel. Daddis èrs verstoppeld. Duk ien ’n holle knotwilg - ge wit nie in welke - of èrs aanders, woar niemes ’t zuke zal. Op ’n oavond wur zonne kjel gedwonge nor die plek te goan. En ’t pak on te trekke. Da kantie eiges nie tegehoue. Astie ’t pak onhet, is ie veraanderd ien ’n werwolf. Hé’j het grote ogen, die gloeie as vuur. Hé’j lup dan soaves rond en mik de minse bang. Of hol oander kwoad uut. Soms springt ie ’n mins, die soaves loat op stroat lup, opte rug. En dan wurtie zo zwoar, da ze ’m hos nie drage kunne. De mins, die ’m op de rug dreg, kan hos nie mer veruut. Hé’j wur doodmuuj. Hé’j is heel bang en krijst ’t duk uut van den barren engs. En hé’j zweit as ’n pjed. As de werwolf bij de huze kum, geet ie weg. Ok as ’t smèrs lich wur. Soms let ie ok alleen mar de minse schrikke. Soms zet ie ’n kiepehok los. De kiepe vliege dan krijsend weg.
Onderwerp
SINSAG 0801 - Werwolf lässt sich tragen. 
SINSAG 0801 - Werwolf lässt sich tragen. 
Beschrijving
Een weerwolf is een man die af en toe gedwongen wordt om in een wolf te veranderen. Dit gebeurt door een wolvenvel aan te trekken dat ergens ligt verstopt. Dan gaat hij mensen bang maken of hij springt bij ze op de rug en wordt heel zwaar. Hij laat zich dat dragen tot bij de huizen of tot het licht wordt.
Bron
M.H. Dinnissen: <i>Volksverhalen uit Gendt.</i> Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)
Commentaar
30 maart 1965 (?)
Andere vertellers van dit verhaal:
Schennink, Th. (Januari 1965)
Corman, J. (December 1964)
Schennink, Th. (Januari 1965)
Corman, J. (December 1964)
Werwolf lässt sich tragen
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21