Hoofdtekst
De grötvoader van de lange Hend zèj, dattie ’t volgende mitgemak het. Hé’j mos meddn kameroad altied hoephout [wilgetakken] houwe [kappen] ien de ward. Hé’j verdoch zien werkkameroad ervan, dattie ’n werwolf was. Op ’n oavend, toe we nor huus gienge, zèj hé’j: “We motte mèrvroeg bar betieds on de geng. Aanders komme we mèr nie op tied kloar”. Ik doch: “Dor zit wat achter”. Ik miek ’soaves mien hiep [bijl] nog vliemschèrp. En smèrs was ik er heel vroeg uut. Ik noom ’n half roggebrood en gieng nor de ward. Ik zag onderweg gin mins. Toe ik goed en wel op ’t wèrk was, kwam d’r iets on. Potdome! ’t Was ’n werwolf ! En ik doch drek: “Dor hèjjet al! Dat issie, mien kameroad!” Mar vördettie op mien kos springe, sloeg ik de hiep dör ’t brood hin en gaf de werwolf dormee zon klap ien den èrm, dattie bloeide as ’n rund. Toe stond inens mien kameroad bé’j mien. Zonder vel! En hé’j zèj: “Wat zie’k blé’j, daj da gedoan hè. Nou zie ’k ter van af!” Hend had ers de hiep dur ’t brood geslagen, umdadat ’n bezonder krach gif. Ik hè lotter nog joare mitte kjel gewerk, maar ik zie nooit mer iets on ’m gewoar geworre.
Onderwerp
SINSAG 0822 - Werwolf getroffen (geschlagen) nimmt wieder menschliche Gestalt an (und ist erlöst oder stirbt).   
Beschrijving
Een man verdenkt zijn vriend ervan een weerwolf te zijn. Als zijn vriend de volgende ochtend vroeg met hem wil afspreken slijpt hij alvast zijn bijl en neemt een stuk roggebrood mee. Hij ziet de weerwolf op de afgesproken plek, slaat de bijl door het brood en vervolgens tegen de arm van de weerwolf. De weerwolf veranderd weer in een mens en is bevrijd.
Bron
M.H. Dinnissen: <i>Volksverhalen uit Gendt.</i> Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)
Commentaar
Januari 1965
Vgl. Bandopname I, verhaal 9.
Werwolf getroffen (geschlagen) nimmt wieder menschliche Gestalt an (und ist erlöst oder stirbt)
Naam Overig in Tekst
Hend   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
