Hoofdtekst
Jan Ederveen - hé’j is al lang dood en hé’j is heel oud geworre - die het mien es verteld: “Ik was soaves es ’n keer bij den tunnel opten diek. Ik liep wat te fluite. Mar opens wier mien mond stief. Ik kos nie mer fluite. Ik doch: “Wat is tè nou, zou ik nie mer kunnen fluite?” En ik wier kwoad op mien eige. Ik probierdenet nog ’s. En ’t gieng heel ekkes. Mar toe was mien mond wer stief. En ’t was helemol gedoan meddet fluite. Opens wier ik opgepak en achter ien de polder gezet. Ik zag niks, mar ik hörde ’n gehuul as van wolve en honde. Da hiel opens op. En ik ston helemol alleen, ’n heel eind van den diek. Ik zie toe heel langzaam nor huus gelope. Mar ik bun soaves of snachs nooit mer bé’j den tunnel over den diek gegoan”.
Onderwerp
SINSAG 0542 - Von unsichtbaren Händen aufgenommen 
SINSAG 0542 - Von unsichtbaren Händen aufgenommen 
Beschrijving
Een man loopt 's avonds fluitend over de dijk en kan opeens niet meer fluiten. Dan wordt hij opgepakt en achter in de polder weer neergezet. Hij hoort daar gehuil van honden of wolven, maar dat houd plotseling op. Toen is hij verder naar huis gelopen, maar hij ging 's avonds nooit meer langs die plek op de dijk.
Bron
M.H. Dinnissen: <i>Volksverhalen uit Gendt.</i> Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)
Commentaar
Januari 1965
Von unsichtbaren Händen aufgenommen
Naam Overig in Tekst
Jan Ederveen
Jan Ederveen
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21