GENDT093 - Hond weet dat z'n bazin gaat sterven; blijft op het graf liggen.

Vrouw Arends op ’t Hogeveld was èrg ziek. Toe lei den hond te janke, bute vör ’t geutegat*. Ze liete de hond binne. Toe was ie stil. Toetie ekkes binne was gewes, wilde de jonges um wer bute brenge. Mar vrouw Arends zèj: “Kom mar hier, Kees. Gé’j wit wel, da’k stèrf”. Ze hemme den hond toe mar binne geloate. Al gaauwechtig gieng de vrouw dood. En ze wier noa ’n poar dage begrave. Den hond is toe nor ’t graf gegoan. En ze hemmen ’m lotter doodgevonde op ’t graf.

* Schrobgat voor ’t afvoeren van ’t schrobwater van de geut naar buiten.

AT 0156A - The faith of the lion    AT 0156A - The faith of the lion   

ATU 0156A - The Faith of the Lion.    ATU 0156A - The Faith of the Lion.   

Een hond merkt dat zijn bazin stervende is en jankt hierom. Hij wordt naar binnen gehaald om bij haar te zijn. Als ze dood is en begraven blijft de hond op haar graf liggen en sterft daar ook.

M.H. Dinnissen: <i>Volksverhalen uit Gendt.</i> Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)

17 maart 1965

Opmerking Dinnissen: Een zeer mooie uitdrukking vind ik: “Kieke as ’n uul dör ’t geutegat”. Stel je voor: ’n uilegezicht dat door zo’n klein schrobgat kijkt!
Vgl. Bandopname II, verhaal 19.

The Faith of the Lion

Vrouw Arends    Vrouw Arends   

Kees    Kees   

Hogeveld    Hogeveld   

Hogeveld (Gendt, Gelderland)    Hogeveld (Gendt, Gelderland)   

L070p    L070p   

2013-03-01 14:46:21