Hoofdtekst
"Ik ben net terug van het heksenpaadje. We zijn met een paar meiden en mijn vriend erheen geweest en wil onze ervaringen even beschrijven.
Bij aankomst begonnen wij met wat "random" foto's te maken. Op elke foto zijn ZEER duidelijk orbs te zien, op 1 foto zie je boven mijn hoofd een schedel/skelet aan/in/om een tak hangen. Ook zijn er veel zwarte foto's bij terwijl andere foto's die we van dezelfde plaats hebben gemaakt wel goed zichtbaar zijn... Het vreemde is ook dat 1 vrouw die erbij was totaal niet in geesten etc. geloofd, zij vindt dat voor alles een logische verklaring is en dat geesten onzin zijn. Op de foto's die van haar zijn gemaakt zijn geen orbs te zien.
Gewapend met een hond (die tussen leven en dood zweeft), 1 zaklamp op batterij en 1 opwindbare zaklamp zijn wij het paadje opgegaan. Op bepaalde punten hield de hond op met kwispelen en wou niet verder lopen. Dat waren ook de punten waarbij wij het allemaal heel erg koud kregen en een vreemd gevoel kregen.
Ook had ik en nog 2 meiden het op sommige punten erg moeilijk met lopen. Hun klaagden over zware benen en ik zelf had het gevoel alsof ik wegzakte in de grond en een hele zware last te dragen had.
Op het paadje lag na 12 meter ongeveer een soort pentagram van takken op de grond, dat kan door kwajongens neergelegd zijn maar toen we er foto's van wilden maken hield de batterij van de (net opgeladen!) camera ermee op. Dus iedereen had zijn mobiel gepakt om zo maar foto's te maken maar ook dat ging niet. Of de telefoons liepen vast of de batterijen waren leeg...
Op dat punt wou 1 vrouw niet meer meelopen en terug naar de auto gaan. Ik bleef bij haar in de auto en mijn vriend liep met 2 vrouwen en de hond weer het bos in. Ze zijn tot een bepaald punt gelopen totdat de hond weigerde om nog 1 stap verder te zetten. Toen besloten zij terug te komen.
Ik zat nog steeds in de auto en had het gevoel alsof ik terug MOEST! Ik ben dus nog een keer het paadje ingegaan met mijn vriend, vriendin en de hond. De zaklamp op batterij begaf het direct op het paadje al... We liepen met de andere zaklamp verder tot ik het ijskoud kreeg en iets aan mijn rechterkant voelde. Dat was de plek waar 15 minuten nog het pentagram van takken op de grond lag...Die lag er nu dus niet meer.
We zijn nog een stukje verder gelopen en ik had het steeds bloedheet of ijskoud. Op de punten waarbij ik het ijskoud had wilde de hond ook niet meer verder. Ook hoorden 2 van ons honden blaffen vanuit 1 richting maar die kant op was alleen maar water dus een hond kon daar niet lopen. Ik kreeg het met lopen steeds moeilijker en kwam bijna niet meer vooruit.
Ook mijn vriend die de nuchterheid zelve is en beide keren mee het paadje op is gegaan had steeds meer het gevoel alsof er iemand achter hem liep. Op hetzelfde punt als daarvoor weigerde de hond om nog 1 stap te verzetten dus zijn we weer omgedraaid. Zodra we omgedraaid waren kwispelde de hond weer en liep vrolijk het paadje af. Ik werd erg misselijk maar zodra ik het bos uit was was dat weer weg.
Terug in de auto met zijn allen bleek dat de telefoons het weer deden, de batterijen weer vol waren en dat de zaklamp het ook weer deed. Erg vreemd was dat dus...
1 vrouw die mee was heeft een verschijning gezien maar ze is zo geschrokken dat ze er zelf nog niet veel over kwijt wilt. Ik zal aan haar vragen of ze zelf hier haar verhaal wil doen over vanavond.
Dit was mijn “onderzoek" op het heksenpaadje in Rotterdam."
Bij aankomst begonnen wij met wat "random" foto's te maken. Op elke foto zijn ZEER duidelijk orbs te zien, op 1 foto zie je boven mijn hoofd een schedel/skelet aan/in/om een tak hangen. Ook zijn er veel zwarte foto's bij terwijl andere foto's die we van dezelfde plaats hebben gemaakt wel goed zichtbaar zijn... Het vreemde is ook dat 1 vrouw die erbij was totaal niet in geesten etc. geloofd, zij vindt dat voor alles een logische verklaring is en dat geesten onzin zijn. Op de foto's die van haar zijn gemaakt zijn geen orbs te zien.
Gewapend met een hond (die tussen leven en dood zweeft), 1 zaklamp op batterij en 1 opwindbare zaklamp zijn wij het paadje opgegaan. Op bepaalde punten hield de hond op met kwispelen en wou niet verder lopen. Dat waren ook de punten waarbij wij het allemaal heel erg koud kregen en een vreemd gevoel kregen.
Ook had ik en nog 2 meiden het op sommige punten erg moeilijk met lopen. Hun klaagden over zware benen en ik zelf had het gevoel alsof ik wegzakte in de grond en een hele zware last te dragen had.
Op het paadje lag na 12 meter ongeveer een soort pentagram van takken op de grond, dat kan door kwajongens neergelegd zijn maar toen we er foto's van wilden maken hield de batterij van de (net opgeladen!) camera ermee op. Dus iedereen had zijn mobiel gepakt om zo maar foto's te maken maar ook dat ging niet. Of de telefoons liepen vast of de batterijen waren leeg...
Op dat punt wou 1 vrouw niet meer meelopen en terug naar de auto gaan. Ik bleef bij haar in de auto en mijn vriend liep met 2 vrouwen en de hond weer het bos in. Ze zijn tot een bepaald punt gelopen totdat de hond weigerde om nog 1 stap verder te zetten. Toen besloten zij terug te komen.
Ik zat nog steeds in de auto en had het gevoel alsof ik terug MOEST! Ik ben dus nog een keer het paadje ingegaan met mijn vriend, vriendin en de hond. De zaklamp op batterij begaf het direct op het paadje al... We liepen met de andere zaklamp verder tot ik het ijskoud kreeg en iets aan mijn rechterkant voelde. Dat was de plek waar 15 minuten nog het pentagram van takken op de grond lag...Die lag er nu dus niet meer.
We zijn nog een stukje verder gelopen en ik had het steeds bloedheet of ijskoud. Op de punten waarbij ik het ijskoud had wilde de hond ook niet meer verder. Ook hoorden 2 van ons honden blaffen vanuit 1 richting maar die kant op was alleen maar water dus een hond kon daar niet lopen. Ik kreeg het met lopen steeds moeilijker en kwam bijna niet meer vooruit.
Ook mijn vriend die de nuchterheid zelve is en beide keren mee het paadje op is gegaan had steeds meer het gevoel alsof er iemand achter hem liep. Op hetzelfde punt als daarvoor weigerde de hond om nog 1 stap te verzetten dus zijn we weer omgedraaid. Zodra we omgedraaid waren kwispelde de hond weer en liep vrolijk het paadje af. Ik werd erg misselijk maar zodra ik het bos uit was was dat weer weg.
Terug in de auto met zijn allen bleek dat de telefoons het weer deden, de batterijen weer vol waren en dat de zaklamp het ook weer deed. Erg vreemd was dat dus...
1 vrouw die mee was heeft een verschijning gezien maar ze is zo geschrokken dat ze er zelf nog niet veel over kwijt wilt. Ik zal aan haar vragen of ze zelf hier haar verhaal wil doen over vanavond.
Dit was mijn “onderzoek" op het heksenpaadje in Rotterdam."
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
Beschrijving
Een vrouw doet onderzoek op het heksenpaadje in Hoogvliet. Ze heeft het afwisselend warm en koud, evenals haar medeonderzoekers. Ze maken foto's van orbs, de hond heeft kuren, batterijen doen het niet meer en pas als ze weer van het pad af zijn is alles weer normaal.
Bron
Ingezonden in de Nederlandse Volksverhalenbank van het Meertens Instituut
Commentaar
2011-04-11 15:00:12
Verteld door breezy302 op het Haunted Holland-forum op 09-04-2011
Andere Tote spuken.
Naam Locatie in Tekst
Rotterdam
Rotterdam
Plaats van Handelen
Hoogvliet (Zuid-Holland)
Hoogvliet (Zuid-Holland)
Kloekenummer in tekst
K044p
K044p
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21