Hoofdtekst
Meerder keren heb ik nu vreemde niet te verklaren dingen meegemaakt. Gelukkig was ik op die momenten niet alleen, anders had ik mezelf waarschijnlijk voor gek verklaard.
De eerste keer dat ik een duidelijke verschijning heb gezien was ik met mijn ex-vriend aan het logeren in het huis van zijn zus en haar partner. Dit huis was eigenlijk een onderdeel van het klooster (hier woonde normaal de baas van dat klooster (weet ff niet hoe zo iemand heet). Het klooster heette Euphrasia en was in Bloemendaal. Bij dit klooster hoorde een privé-bos en uiteraard een kerkhof. Wij logeerden in dit huis, omdat de zus en partner op vakantie waren en zij 2 honden hadden, waar wij dan voor zorgden. Wij lieten de honden dus uit in het privé-bos van het klooster. Op een klaarlichte zonnige ochtend, verscheen er ineens een non uit het niets midden op het bospad, om vervolgens na een paar seconden, weer in het niets te verdwijnen. Wooow, zei ik, zag jij dat ook? Ja zei m’n ex-partner. Ik zei daar achter aan (om mezelf te checken) Eh, maar WAT zag jij precies? Hij zei een vrouw in het zwart. Ja, zei ik, een oude vrouw hè? Hij: Ja. Ik: Ja maarreh, hoe kan het dan dat ze nu weg is? Ik bedoel het is een open bos, geen dikke bomen, waar ze achter kan schuilen. Ze was te oud om ff snel in een boom te klimmen, en volgens mij doen nonnen dit niet of wel? Hij: Nee, lijkt mij ook niet. Ja inderdaad, een non was het, erg vreemd. We zijn verder gelopen, het rondje afgemaakt en het viel ons nog op toen we langs het kerkhof liepen, dat er een graf gedolven was. Ja dat kan, dachten we toen, niets bijzonders. De volgende dag sla ik de balkondeuren open van het huis en daar komt dus een rouwstoet het laantje richting het klooster opdraaien. We hoorden later dat er een non van het klooster was overleden.
Nog altijd ben ik nieuwsgierig, waarom wij dit zagen. (Ik ben wel altijd blij geweest dat het een non was, omdat ik anders waarschijnlijk gillend het bos was uitgerend toen) Ik zou een naam willen weten, wie was zij en waarom zagen wij dit? Wat is de boodschap? En.. of ik het graf nog zou weten te vinden wat toen openlag. Ik heb wel begrepen dat het klooster niet meer is of niet meer in gebruik. Het was ongeveer in 1990, denk ik.
De 2e keer dat ik een verschijning zag, was ik gelukkig met mijn tegenwoordige partner. Die is nogal sceptisch, daar het strookt met zijn geloof (Christelijk). Maar ook hij zag het en moest er zelfs voor uitwijken.
We waren op de dijk met de auto in december 2001. Het was op een zaterdag, geloof ik. Het regende en het was koud. Na 18.00 besloten we weer verder te rijden. Toen wij de kluft (helling) afreden, moest m’n partner een enorme ruk aan het stuur geven om de man die slechts gekleed was in zijn witte onderbroek te ontwijken. Hij zag er koud, grijs en treurig uit. Ik heb nu nog steeds spijt, dat we niet gestopt zijn om te vragen waar hij naartoe ging. Ik voelde mij ook schuldig. Het was immers december en dan loop je niet voor de lol in je onderbroek. Er waren nog meer mensen op de dijk, dus dat gaf mij enig troost.
Maandag stond er in de krant dat er een dode man was gevonden op het strand tussen Donkere Duinen en Huisduinen in, slechts gekleed in z’n zwem- of onderbroek. M’n hart sloeg over, toen ik dit las. Het bleek een opvarende te zijn van de maand eerder gezonken kotter de Victory.
De man heette Eric Nauts. Ik heb alle krantenknipsels van toen nog bewaard, (vanaf het moment dat deze kotter werd vermist) omdat ik het nogal een vreemd verhaal vond, dat er zomaar een kotter kon verdwijnen in de Noordzee, met 4 ervaren mannen aanboord. Ze waren van plan dit schip om te laten bouwen in Cuxhaven in Duitsland tot plezierjacht. Het ging er bij mij niet in dat dit schip zomaar, zonder enige waarschuwing is vergaan. Het hield mij al op een of andere manier bezig. Zo van Jezus, zeg, het zal je vader, oom broer etc. maar wezen die je nu dan zomaar kwijt bent. Maf hè? Ik denk omdat ik er mee bezig was in mijn hoofd, dat wij deze man hebben zien lopen op de dijk toen. Het gekke is ook dat het schip nog altijd niet gevonden was.. en er nog steeds 3 man waren vermist. Eric Nauts is gevonden op het strand van Huisduinen. En een tijd later is op 12km vanuit de kust van Huisduinen het wrak alsnog gevonden. Nog 2 man hebben ze kunnen bergen, een man is nooit gevonden. Ook toen heb ik om mezelf te checken aan mijn partner gevraagd of hij wilde beschrijven wat ik gezien had. Dat klopte als een bus. Nog altijd vindt mijn partner het niet prettig om erover te praten, omdat het niet klopt met zijn christelijke opvoeding en je altijd alles kunt verklaren. Behalve dit dan..
Verder heb ik een keer een beeldje, wat ik van mijn vriendin had gekregen, omdat ik oppaste op haar dochter, ineens op z’n kop zien staan, zonder dat er iemand aan was geweest. Op een gegeven moment hoorden we een tik. Ik rende naar de keuken om te zien of er een pannendeksel op het aanrecht was verschoven. Maar nee. De volgende dag zie ik het beeldje (een zeepstenen padje (Pattje) op z’n neus staan.. Hevig verontwaardigd was ik tegen m’n partner. Waar slaat dat nou op om dat zo lijp neer te zetten? Hij had het echt niet gedaan. Ik heb nog een maffe vriend van ons vals beschuldigd, maar hij zei Patt, waarom zou ik in jullie huis dingen gaan veranderen? Toen vroeg Mart mij: Hey, van wie heb je dat ding dan gekregen? Wooooow, m’n hart sloeg weer ff over. Daar had ik helemaal niet bij stil gestaan. Ik zei ja eh, van Anja omdat ik op Bianca had gepast.
SHIIIIIT, ik meteen bellen naar Anja. Niks, dagenlang.. niks. Ik was erg ongerust, want mobieltjes hadden we toen nog niet. Op het desbetreffende metalen boekenplankje, waar het padje opstond, was een spoor te zien (Uh, ik ben niet zo heel afstofferig) waar dit padje naar voren was geschoven/gelopen en toen op z’n neus is gekiept. Op zaterdagochtend zag ik dit dus en heb hem weer rechtop gezet. Een paar dagen later kreeg ik wel weer contact met Anja en die vertelde mij dat Bianca met spoed in het ziekenhuis was opgenomen en op het randje van de dood heeft gezweefd. (Bacterieel virus). Op zaterdag ging het alweer een stuk beter zei ze me. Man, man, ik vraag mij nu nog wel eens af wat er gebeurd zou zijn als ik dit padje niet rechtop had gezet, snappie?
Alles wat dus met het onverklaarbare te maken heeft is mateloos interessant. Ik vraag mij alleen wel af, kan ik hier iets mee en wat is de boodschap dan? Ik moet wel bekennen dat ik nu niet meer bang voor de dood ben. Dat was ik als kind, totdat ik de non heb mogen aanschouwen echt wel!! Ik geloof nu echt in leven na de dood. Ik heb zoiets van: Ik heb het altijd gedacht en gehoopt, maar nu weet ik het zeker!!! Mooie gedachten, toch?
Ik heb nog een paar ervaringen, maar dan wordt het een nog langer verhaal.
De eerste keer dat ik een duidelijke verschijning heb gezien was ik met mijn ex-vriend aan het logeren in het huis van zijn zus en haar partner. Dit huis was eigenlijk een onderdeel van het klooster (hier woonde normaal de baas van dat klooster (weet ff niet hoe zo iemand heet). Het klooster heette Euphrasia en was in Bloemendaal. Bij dit klooster hoorde een privé-bos en uiteraard een kerkhof. Wij logeerden in dit huis, omdat de zus en partner op vakantie waren en zij 2 honden hadden, waar wij dan voor zorgden. Wij lieten de honden dus uit in het privé-bos van het klooster. Op een klaarlichte zonnige ochtend, verscheen er ineens een non uit het niets midden op het bospad, om vervolgens na een paar seconden, weer in het niets te verdwijnen. Wooow, zei ik, zag jij dat ook? Ja zei m’n ex-partner. Ik zei daar achter aan (om mezelf te checken) Eh, maar WAT zag jij precies? Hij zei een vrouw in het zwart. Ja, zei ik, een oude vrouw hè? Hij: Ja. Ik: Ja maarreh, hoe kan het dan dat ze nu weg is? Ik bedoel het is een open bos, geen dikke bomen, waar ze achter kan schuilen. Ze was te oud om ff snel in een boom te klimmen, en volgens mij doen nonnen dit niet of wel? Hij: Nee, lijkt mij ook niet. Ja inderdaad, een non was het, erg vreemd. We zijn verder gelopen, het rondje afgemaakt en het viel ons nog op toen we langs het kerkhof liepen, dat er een graf gedolven was. Ja dat kan, dachten we toen, niets bijzonders. De volgende dag sla ik de balkondeuren open van het huis en daar komt dus een rouwstoet het laantje richting het klooster opdraaien. We hoorden later dat er een non van het klooster was overleden.
Nog altijd ben ik nieuwsgierig, waarom wij dit zagen. (Ik ben wel altijd blij geweest dat het een non was, omdat ik anders waarschijnlijk gillend het bos was uitgerend toen) Ik zou een naam willen weten, wie was zij en waarom zagen wij dit? Wat is de boodschap? En.. of ik het graf nog zou weten te vinden wat toen openlag. Ik heb wel begrepen dat het klooster niet meer is of niet meer in gebruik. Het was ongeveer in 1990, denk ik.
De 2e keer dat ik een verschijning zag, was ik gelukkig met mijn tegenwoordige partner. Die is nogal sceptisch, daar het strookt met zijn geloof (Christelijk). Maar ook hij zag het en moest er zelfs voor uitwijken.
We waren op de dijk met de auto in december 2001. Het was op een zaterdag, geloof ik. Het regende en het was koud. Na 18.00 besloten we weer verder te rijden. Toen wij de kluft (helling) afreden, moest m’n partner een enorme ruk aan het stuur geven om de man die slechts gekleed was in zijn witte onderbroek te ontwijken. Hij zag er koud, grijs en treurig uit. Ik heb nu nog steeds spijt, dat we niet gestopt zijn om te vragen waar hij naartoe ging. Ik voelde mij ook schuldig. Het was immers december en dan loop je niet voor de lol in je onderbroek. Er waren nog meer mensen op de dijk, dus dat gaf mij enig troost.
Maandag stond er in de krant dat er een dode man was gevonden op het strand tussen Donkere Duinen en Huisduinen in, slechts gekleed in z’n zwem- of onderbroek. M’n hart sloeg over, toen ik dit las. Het bleek een opvarende te zijn van de maand eerder gezonken kotter de Victory.
De man heette Eric Nauts. Ik heb alle krantenknipsels van toen nog bewaard, (vanaf het moment dat deze kotter werd vermist) omdat ik het nogal een vreemd verhaal vond, dat er zomaar een kotter kon verdwijnen in de Noordzee, met 4 ervaren mannen aanboord. Ze waren van plan dit schip om te laten bouwen in Cuxhaven in Duitsland tot plezierjacht. Het ging er bij mij niet in dat dit schip zomaar, zonder enige waarschuwing is vergaan. Het hield mij al op een of andere manier bezig. Zo van Jezus, zeg, het zal je vader, oom broer etc. maar wezen die je nu dan zomaar kwijt bent. Maf hè? Ik denk omdat ik er mee bezig was in mijn hoofd, dat wij deze man hebben zien lopen op de dijk toen. Het gekke is ook dat het schip nog altijd niet gevonden was.. en er nog steeds 3 man waren vermist. Eric Nauts is gevonden op het strand van Huisduinen. En een tijd later is op 12km vanuit de kust van Huisduinen het wrak alsnog gevonden. Nog 2 man hebben ze kunnen bergen, een man is nooit gevonden. Ook toen heb ik om mezelf te checken aan mijn partner gevraagd of hij wilde beschrijven wat ik gezien had. Dat klopte als een bus. Nog altijd vindt mijn partner het niet prettig om erover te praten, omdat het niet klopt met zijn christelijke opvoeding en je altijd alles kunt verklaren. Behalve dit dan..
Verder heb ik een keer een beeldje, wat ik van mijn vriendin had gekregen, omdat ik oppaste op haar dochter, ineens op z’n kop zien staan, zonder dat er iemand aan was geweest. Op een gegeven moment hoorden we een tik. Ik rende naar de keuken om te zien of er een pannendeksel op het aanrecht was verschoven. Maar nee. De volgende dag zie ik het beeldje (een zeepstenen padje (Pattje) op z’n neus staan.. Hevig verontwaardigd was ik tegen m’n partner. Waar slaat dat nou op om dat zo lijp neer te zetten? Hij had het echt niet gedaan. Ik heb nog een maffe vriend van ons vals beschuldigd, maar hij zei Patt, waarom zou ik in jullie huis dingen gaan veranderen? Toen vroeg Mart mij: Hey, van wie heb je dat ding dan gekregen? Wooooow, m’n hart sloeg weer ff over. Daar had ik helemaal niet bij stil gestaan. Ik zei ja eh, van Anja omdat ik op Bianca had gepast.
SHIIIIIT, ik meteen bellen naar Anja. Niks, dagenlang.. niks. Ik was erg ongerust, want mobieltjes hadden we toen nog niet. Op het desbetreffende metalen boekenplankje, waar het padje opstond, was een spoor te zien (Uh, ik ben niet zo heel afstofferig) waar dit padje naar voren was geschoven/gelopen en toen op z’n neus is gekiept. Op zaterdagochtend zag ik dit dus en heb hem weer rechtop gezet. Een paar dagen later kreeg ik wel weer contact met Anja en die vertelde mij dat Bianca met spoed in het ziekenhuis was opgenomen en op het randje van de dood heeft gezweefd. (Bacterieel virus). Op zaterdag ging het alweer een stuk beter zei ze me. Man, man, ik vraag mij nu nog wel eens af wat er gebeurd zou zijn als ik dit padje niet rechtop had gezet, snappie?
Alles wat dus met het onverklaarbare te maken heeft is mateloos interessant. Ik vraag mij alleen wel af, kan ik hier iets mee en wat is de boodschap dan? Ik moet wel bekennen dat ik nu niet meer bang voor de dood ben. Dat was ik als kind, totdat ik de non heb mogen aanschouwen echt wel!! Ik geloof nu echt in leven na de dood. Ik heb zoiets van: Ik heb het altijd gedacht en gehoopt, maar nu weet ik het zeker!!! Mooie gedachten, toch?
Ik heb nog een paar ervaringen, maar dan wordt het een nog langer verhaal.
Onderwerp
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen. 
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen. 
Beschrijving
Een vrouw heeft een aantal ervaringen met onverklaarbare verschijnselen. Zo ziet zij een gestorven non, een verdronken zeeman en staat een beeldje van een padje ineens op z'n kop.
Bron
Ingezonden in de Nederlandse Volksverhalenbank van het Meertens Instituut
Commentaar
2010-09-29 16:28:41
Verteld door Patt uit Noord-Holland op het forum van Haunted Holland op 29-09-2010
Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.
Naam Overig in Tekst
Euphrasia
Euphrasia
Donkere Duinen
Donkere Duinen
Eric Nauts
Eric Nauts
Jezus
Jezus
Patt
Patt
Mart
Mart
Anja
Anja
Bianca
Bianca
Naam Locatie in Tekst
Bloemendaal
Bloemendaal
Huisduinen
Huisduinen
Victory
Victory
Noordzee
Noordzee
Cuxhaven
Cuxhaven
Duitsland
Duitsland
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21