GENDT157

Opten Dries wonde Groadus Mielder en nèven ’m wonde zien zwoager Jan Huting. Groadus gieng dood en wier begrave. Op ’n keer was Jan Huting on ’t hout hakke vör de kachel en zien zoon ston nèven’m. Opens zèj die: “Voader, kiek ’s nor ’t huus van ome Groadus. Die kiekt dör ’t raam hirrenopper [hier op aan]”. Jan Huting keek en zag ’t ok duidelijk. Gaauw dornoa wier da huus verkoch on Piet Pruin. Die gieng er mè zien huushoue ien wone. Mar da liep nie bes af. ’t Spoktener. ’s Nachs hörde ze ielke keer kloppe en boke, net of ’t huus afgebroke zou worre. De minse kosseneter*** hos nie mer ien uuthoue. De burluj stonne soaves op ’n afstand van vieftig, zestig meter te luustere. Ze ware ok bang. Da kos nie langer zo. En Pruin gieng nor de pestoor. Die kwam medden poater. En die zègende same ’t huus. En toe was ’t afgelope.
Vgl. Bandopname III, verhaal 4.

SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.    SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   

Buren zien overleden buurman in zijn huis. Familie die in het huis gaat wonen krijgen te maken met spokerij, dat na zegenen van het huis ophoudt.

M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)

Dries    Dries   

Groadus Mielder    Groadus Mielder   

Jan Huting    Jan Huting   

Piet Pruin    Piet Pruin   

Gradus Mielder    Gradus Mielder   

2013-03-01 14:46:21