GENDT175

Ik was ’n joar of 18 en ik werkte opte twedde febriek [steenfabriek]. Nöl Tunnisse werkte opte erste febriek. We zate mèd’n pluugske aander minse wa te schofte. Opens hörde we wa bé’j de rivier tegenover de erste febriek. En d’r holde wa minse nor toe. Iemes van ons pluugske zèj: “D’r zal iemes mèd’t steenkrujje van de pril [plank] afgevalle zien”. ’n Aander vroeg on Hendrik Arends, de ploegboas, of ie ekkes woj gon kieke. Die zèj: “Da doe ik nie gern. En d’r is genoeg volk bé’j um te helpe, as ’t mot”. En toe zèj Kees Janse: “Dor ister zeker een verdronke. Da kan zien: Nöl Tunnisse of Wim van Hendje boas”. ’n Schipper, die bé’j ons ston, gieng kieke en toetie wer terugkwam, zeitie: “Kees het geliek. Nöl Tunnisse is verdronke”. “Ja”, zèj Kees, “ik het ’t ow toch vöraf gezeid. ’k Had de liekstoet al gezien”.

SINSAG 0481 - Leichenzug gesehen    SINSAG 0481 - Leichenzug gesehen   

Man weet van tevoren wie er is verdronken, hij heeft de lijkstoet al gezien.

M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)

Nöl Tunnissen    Nöl Tunnissen   

Hendrik Arends    Hendrik Arends   

Kees Janse    Kees Janse   

Wim van Hendje    Wim van Hendje   

Nol Teunnissen    Nol Teunnissen   

2013-03-01 14:46:21