GENDT217

Da’s ok gebeurd ien Duitsland. Toe mien tante getrouwd is, had voader ’n borreltje te veul op. De brullef was bé’j grötmoeder thuus. Die wonde ’n half uur van ons af. Moeder was alleen thuus, want ze verwachtte ’n kienje. Noa middernach, ien de geestesure, gieng voader no huus. Onderweg kwam ’n zwarten hond bé’j ’m lope. Hé’j kwispelde mee zien start voader um de been. Die had zoiets nog nooit meegemak. Den hond bleef mar bé’j ’m. Zo kwame ze thuus bé’j de vördeur. Die was op slot. Ze wonde bove. Voader gieng achterum nor de grote poort, rapte keitjes op en gooide die opte rute, da moeder wakker zol worre. De huusboas had ’t gehörd. Hé’j deej de poort los. Mar den hond was nog bé’j voader. En hé’j wier steeds groter. Voader woj d’raf zien. En hé’j zèj tege den hond: “Aj de duvel bun, hèj gin mach over mien”. En hé’j makte ’n kruusteike. De hond gieng drek weg. En hé’j het ’m nooit mer gezien of gehörd.

SINSAG 0361 - Spuktier, das immer grösser wird, erschreckt Mann.    SINSAG 0361 - Spuktier, das immer grösser wird, erschreckt Mann.   

Na middernacht vergezelt zwarte hond man op weg naar huis. Bij de voordeur groeit de hond, nadat de man een kruisteken maakt en zegt dat als de hond de duivel is, hij geen macht over hem heeft, verdwijnt de hond.

M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)

Duitsland    Duitsland   

2013-03-01 14:46:21