GENDT225

Mien voader had ’t wel eens over schrepkoppe* tege kanker. As iemand meende, dat ie kanker had, ginge ze vroeger nor ’n kankerjuffer of -kjel. Die kos dor iets tege doen. ’t Was gen dokter, mar iemand, die er voor bekend ston, dat ie kanker kos geneze. Tenminste, da meende de minse. Ien Huusse wonde zo iemand. Die snee med’n mes ’n klein krebke over de plek, woar ze dochte, dat de kanker zat. Dan makte zij een lucifer on ien een borreltjesglas en as de lucifer uutgebraand was en ’t glas heet, dan zette de juffer ’t glas op ’t krebke. En dan wier de plek umhooggezoge en kwam er ’n bultje. De patiënt mos dan zo 15 à 20 minute blieve zitte en kos dan nor huus goan. Of ’t hielp, weet ik nie.
* Ik ben dat woord nog niet tegengekomen. Ik kan er voorlopig niets over zeggen. Ik zal nog nader informeren.

TM 4302 - Volksgeneeskunde    TM 4302 - Volksgeneeskunde   

Behandeling door kankervrouw of -man.

M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)

Verteller heeft dit verhaal van haar vader gehoord.

Huissen    Huissen   

Huusse    Huusse   

Huissen    Huissen   

2013-03-01 14:46:21