Hoofdtekst
Vroeger waren ’r vrijmetselaars. En d’r ware twee groepe. Kwam je bé’j de rieke groep dan had je je kosje gekoch. Bé’j de twidde groep, de èrme, mos je werke. De lede van de werkgroep hadde ’n werkkamertje. Dor zate gin vensters ien. ’t Was er hardstikke duuster. En die lede krege kleine gouwe gereedschappe: ’n trufelke, ’n hamerke en ’n voegspieker. Da ware de tekens, daj onder de groep was. As zo’n lui gen geld mer hadde, ginge ze wa metsele ien ’t kamertje. En dan broch de duvel geld. De rieke vrijmetselaars hoefde nie te werke. Ze hadde geld zat. Alle groepe kwame elk joar ’n keer bij mekoare. En dan wier d’r gelot, wie er da joar on gleuve mos. Wie ’t lot trof, mos stèrve.
Onderwerp
TM 2900 - Vrijmetselaars   
Beschrijving
Rijke vrijmetselaars hoeven niet te werken. Arme vrijmetselaars gaan met gouden gereedschap metselen in een kamer zonder ramen en brengt de duivel geld. Jaarlijks wordt geloot wie moet sterven.
Bron
M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)
Commentaar
Verteller heeft dit verhaal van zijn vader gehoord.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
