GENDT236

Voader was met ’n poar kameruij on ’t grasmèje opte Koewei. Toen ze ’n hortje gemèjd hadde, vonne ze ’n groot lère zeef. Ze zèje tege mekoar: “Hoe zow da hier gekomme zien?” Da wis niemand. “We zullen ’t mar achter ’n hooiopper zette”, zèje ze. En ze ginge wer on ’t wèrk. ’n Hortje dornoa kwam er een heks on. ’n Heel vremde heks. Ze hadde ze heel nie gekend. Die heks vroeg, of ze gin zeef gevonde hadde. Ja, da hadde ze. Nog al ’n groot lère zeef. “Da’s van mien”, zèj de heks. “Mag ik da terughemme? Want ik mot um elf uur ien Berlien zien um koffie te brenge”. ’t Was zowat tien uur smèrs. “Dor steet ’t”, zèje de mèjers, “dor bé’j den hooioppper”. De heks ging er hin. Ze sprong op ’t zeef en vloog weg. Ze was direk hoog de loch iengegoan. En ze hemmen er nooit iets mer van gezien of gehörd. Da verhoal is duk verteld dör mien moeder, want voader is gestörve toen ik vier joar was. ’t Zal dus grötvoader wel gewes zien, die mee zeen kameruij on ’t mèje was. Ik geleuf da moeder d’r eiges ok niks van geleufde. Mar toch het ze ’t duk verteld. Ik geleuf, da ze da wel mooi vond, da vertelle. En ’t verhoal ok. Wij vonnen ’t as kiend ok mooi. As klein kiend gleufde ik ’t naturlijk ok nog.*0

SINSAG 0782 - Das gefundene Sieb (Muschelschale, Buttermulde).    SINSAG 0782 - Das gefundene Sieb (Muschelschale, Buttermulde).   

Maaiers vinden een leren zeef die van een heks blijkt te zijn. Ze zegt dat ze ermee naar Berlijn vliegt.

M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)

Koewei    Koewei   

Berlijn    Berlijn   

Berlien    Berlien   

2013-03-01 14:46:21