Hoofdtekst
Werwolve ware minse, die ’n vel umdeje en dan snachs d’r op uut ginge um aandre minse bang te make. Ze ginge, as ’t goed duuster was, werwolve.
“Werwolve” als werkwoord wordt ook nu nog wel gebruikt. Als iemand ’s avonds nog wat laat er op uit gaat, zegt men wel: “Zo goj nog es werwolve”. Of: “Woar bun je vannach toch gewes”. “O, ik was werwolve”. ’t Woord heeft dan geen bezondere betekenis. ’t Is alleen een grapje. Misschien soms wel met op de achtergrond: dat is mijn eigen zaak.
“Werwolve” als werkwoord wordt ook nu nog wel gebruikt. Als iemand ’s avonds nog wat laat er op uit gaat, zegt men wel: “Zo goj nog es werwolve”. Of: “Woar bun je vannach toch gewes”. “O, ik was werwolve”. ’t Woord heeft dan geen bezondere betekenis. ’t Is alleen een grapje. Misschien soms wel met op de achtergrond: dat is mijn eigen zaak.
Beschrijving
Weerwolven zijn mensen die een vel omdoen en 's nachts op pad gaan om mensen bang te maken. Gebruik als grappig werkwoord als iemand 's avonds laat uitgaat.
Bron
M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)
Commentaar
augustus 1967
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21