Hoofdtekst
Een bakker had ’n kerkhoas [kerkkauw, torenkraai]. Die hadde ze de tong gelöst [losgemaakt door een sneetje onder de tong]. Nou kos ie ’n bitje proate. De bakker bakte ok altied te lichte breuj d’rbé’j. En zette die onder de trap. Op ’n dag kwam ’n vrouw ien de winkel en vroeg um ’n brood. De bakker gaf ’t heur. En toe zèj de kerkhoas: “’t Lichte brood leit onder de trap, ’t lichte brood leit onder de trap”. Toe de vrouw weg was, groop den bakker de kerkhoas, drèjden ’m de nek um en gooiden ’m over de echterdeur opte misvalt. ’n Hortje dornoa kumte kerkhoas wer bé’j, kiekt um zich hin en ziet dor ligge: ’n dooien hoan. “Zeg”, zeit ie tege den hoan, “zeg, hè gé’j ok over ’t lichte brood geprot?”
Onderwerp
VDK 0237A* - De lichte broden 
VDK 0237A* - De lichte broden 
Beschrijving
Pratende kraai verraadt dat bakker te lichte broden bakt. De bakker draait de kraai nek om. De kraai komt weer bij naast een dode haan, en vraagt of hij ook over het lichte brood heeft gepraat.
Bron
M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21