Hoofdtekst
Chries van der Heyden was vroeger bierbotteler. Hé’j had ’n raspjed vur zien wage. Mar dor gieng d’r duk één kapot. Soms wel drie in één joar. D’r kwam es ’n man van de bierbottelarij uut Amersfoort. En die hörde, da de pèrd kapot gienge. De man zei: “Lig toch nie mer te tobbe. Ge mot es ’n keer iemand neme med’n wichelroede um de stal te onderzuke”. De man kwam en liep medde wichelroede. Toen ie kloar was, zei die: “D’r zit hier gin sprung [onderaardse waterader] ien de stal”. Een week lotter kwam ’r aandere man uut Amersfoort. Die had grond uutte de perdstal meegenome. Die man zei: “Ik heb de grond onderzoch. De grond ien de stal mot er allemol tweeëneenhalve meter diep uut”. Toen ze die d’r uuthadde, vonde ze ’t geraamte van ’n man ien ’n kist, net opte plats woar ’t pjed altied ston. Ze hemme ’t geraamte opné’j begrave op ’t algemeen kerkhof. Sinds die tied hemme ze er nooit las mer van gehad, dat ’r ’n pjed kapot is gegoan.
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   
Beschrijving
Onderzoek met een wichelroede oplevert niets op, onderzoek van de grond wijst uit dat de stal moet worden uitgegraven. Nadat een geraamte in een lijkkist is gevonden en begraven houdt het steeds weer sterven van paarden in de stal op.
Bron
M.H. Dinnissen: Volksverhalen uit Gendt. Amsterdam 1993. Ed. A.J. Dekker & J.J. Schell (Nederlandse volksverhalen, deel 3)
Naam Overig in Tekst
Chries van der Heyden   
Naam Locatie in Tekst
Amersfoort   
Plaats van Handelen
Gendt   
Kloekenummer in tekst
F165p   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
