Hoofdtekst
Hoe hertoech Willem van Hollant haers armoede verlichte ende vanden brande die bi haer gescyede. Capitel XI
Alst voer in dat yerste capittel gheseit es, Peeter Jans sone, deser maghet vader, was also arm, dat hi sinen nootdorst moeste winnen met des nachts te wakene in die stede van Sciedam. Van sijnre dochter aelmoesenen en woude hi niet leven, want hi plach te segghen dat se des menschen sonden waren. Daer om hadde hi liever datmense den armen voert om Gods wille gave.
Op eenen tijt quam hertoech Willem, grave van Hollant, te Sciedam, ende vernam van dese Pee[221Vb]ters armoede. Ende om Gods wille ende sijnre dochter weerdicheit beval hi sinen rentmeester, dat hi Pieter jaerlijx soude gheven XII Vranckrijcse croonen, op dat hi also soude moghen rusten vanden waken ende tevredeliker leven.
Maer eer sij aldus verlicht was na harer moeder doot, op een avestont doe die vader uut was, hadde haer brueder een keerse gheset inden hoec vander betstede boven haer hooft. Ende die keers viel neder ende verbrande een groot deel van den bedde ende vanden stroe, dat sijt niet en wiste, want sij lach met ghesloten ooghen becommert met gheestelijken oeffeninghen. Ende corts daer na loec sij haer ooghen op ende wort seer vervaert, want si vant haer in midden inden brant ende niement by haer die den brant mochte uutgieten. Doe rechte si haer luchten arm ende hant uut, ende wreef dat vier al uut sonder haers selfs quetsinghe. Ende al de ghene die des anders daechs tot haer quamen, verwonderden hem dat si dat gheleden hadde ende ghedaen, ende niet en was ghequetst noch verbrant.
Aldus langhe hebben wy ghesproken seere cortelijc van deser maghet siecten. Nu willen wy wat segghen van dien gheesteliken [222Ra] ende godliken troostinghen, daer die siecten mede ghesalvet worden.
Alst voer in dat yerste capittel gheseit es, Peeter Jans sone, deser maghet vader, was also arm, dat hi sinen nootdorst moeste winnen met des nachts te wakene in die stede van Sciedam. Van sijnre dochter aelmoesenen en woude hi niet leven, want hi plach te segghen dat se des menschen sonden waren. Daer om hadde hi liever datmense den armen voert om Gods wille gave.
Op eenen tijt quam hertoech Willem, grave van Hollant, te Sciedam, ende vernam van dese Pee[221Vb]ters armoede. Ende om Gods wille ende sijnre dochter weerdicheit beval hi sinen rentmeester, dat hi Pieter jaerlijx soude gheven XII Vranckrijcse croonen, op dat hi also soude moghen rusten vanden waken ende tevredeliker leven.
Maer eer sij aldus verlicht was na harer moeder doot, op een avestont doe die vader uut was, hadde haer brueder een keerse gheset inden hoec vander betstede boven haer hooft. Ende die keers viel neder ende verbrande een groot deel van den bedde ende vanden stroe, dat sijt niet en wiste, want sij lach met ghesloten ooghen becommert met gheestelijken oeffeninghen. Ende corts daer na loec sij haer ooghen op ende wort seer vervaert, want si vant haer in midden inden brant ende niement by haer die den brant mochte uutgieten. Doe rechte si haer luchten arm ende hant uut, ende wreef dat vier al uut sonder haers selfs quetsinghe. Ende al de ghene die des anders daechs tot haer quamen, verwonderden hem dat si dat gheleden hadde ende ghedaen, ende niet en was ghequetst noch verbrant.
Aldus langhe hebben wy ghesproken seere cortelijc van deser maghet siecten. Nu willen wy wat segghen van dien gheesteliken [222Ra] ende godliken troostinghen, daer die siecten mede ghesalvet worden.
Beschrijving
Uit liefde voor God en vanwege het aanzien van Liedewij schenkt de graaf van Holland haar vader geld voor levensonderhoud. Hoe Liedewij door het optillen van een arm vuur dooft.
Bron
Het leven van Liedewij, de maagd van Schiedam. Ed. Ludo Jongen en Cees Schotel. 2e dr. Hilversum: Verloren, 1994
Commentaar
Tekst en informatie: http://www.dbnl.org/tekst/_lie002lied01_01/
Naam Overig in Tekst
Willem van Hollant   
God   
Peeter Jans   
Vranckrijcse   
Pieter   
Naam Locatie in Tekst
Hollant   
Sciedam   
Plaats van Handelen
Schiedam   
Kloekenummer in tekst
K003p   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
