- Eldermans, J.H.W.

m

Enschede

23 april 1904

17 maart 1985

Den Haag (daarvoor Almelo, Den Haag, Rotterdam, Huizum, Enschede)

Eldermans begon zijn arbeidscarrière als archiefbewaker in het Rotterdamse Stadsarchief, maar heeft in 1928 gedurende drie maanden het werk van zijn vader als Pedel bij de Handelshoogeschool in Rotterdam overgenomen (dit in verband met ziekte van zijn vader). Daarna werkte hij tot 1931 als conciërge en boekbinder bij het Stadsarchief Rotterdam. Na 1931 trad hij toe tot het Genootschap tot Zedelijke Verbetering van Gevangenen in Den Haag als reclasseringsambtenaar. Deze functie vervult hij tot december 1945, waarna hij secretaris wordt van het Tribunaal Almelo. Vanaf mei 1946 treedt hij daar ook op als Voorzitter van het Tribunaal. Als de tribunalen in 1948 worden opgeheven, zit Eldermans praktisch zonder werk. In 1949 krijgt hij een baan aangeboden als reclasseringsambtenaar voor de Reclasseringsraad in Den Haag. Deze functie heeft hij tot zijn pensioen op 1 januari 1970 uitgeoefend.

nee

treinconducteur en later Pedel van de Eerste Handelshogeschool in Rotterdam

Jan wordt voluit Johannes Hendrik Willem genoemd. Er zijn sterke aanwijzingen dat Eldermans zichzelf belangrijker heeft gemaakt dan hij feitelijk was. Zo gaan er verhalen dat hij betrokken was bij de arrestatie van Dirk Hannema – de Stuers, directeur van het Boijmans museum die tussen 1942 en 1945 zitting had in de Kultuurraad die door de Duitse bezetter was ingesteld. In het dossier van Hannema komt de naam Eldermans niet voor. Tevens schreef hij aan Annie Gerding – Le Comte in 1976 dat hij criminoloog was. Mensen betwijfelden Eldermans nooit vanwege zijn postuur, zijn uitstraling en zijn overredingskracht. Hij is voor de Werkgroep Het Ronde Huis van groot belang geweest omdat zij dachten dat hij een topambtenaar van het Ministerie van Justitie was, betrokken bij de beveiliging van Prins Bernhard en de politieke instructie van prinses Beatrix. Hij werkte in die periode al aantoonbaar voor de Reclasseringsraad. Het motief van Eldermans om mensen verschillende verhalen over zichzelf te vertellen is onbekend, maar het voldoet aan de definitie van magie bedrijven: het opleggen van de eigen wil aan de werkelijkheid. Anderzijds is gebleken uit de documenten van Eldermans dat hij zeer geïnteresseerd was in hoe bepaalde verhalen ontstaan. Het is goed mogelijk dat het allemaal een soort ‘sociaal experiment’ van hemzelf was om te zien hoe snel verhalen in omloop komen en hoe lang het duurt voordat het verhaal weer bij hem terugkomt.
Bron: Wilmar Taal, The Silent Listener. The Life and Works of J.H.W. Eldermans, Londen, 2018

Eldermans.20e