Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

DYKFRIES2068 - Waarom honden elkaar beruiken?

Een sage (boek), 1896

Hoofdtekst

Waarom honden elkaar beruiken?
Weet gij dit niet? Luister dan aandachtig. - Er was eens een tijd, dat alle dieren konden spreken en dus de honden ook. Toen werden de honden zeer hardvochtig behandeld door de kinderen der menschen en tegenpruttelen baatte niet. De honden verkropten daarom hun leed, maar eindelijk kwamen zij toch te hoop om te beraadslagen. Opstand tegen den sterkere? Wat zou die baten? Een beklag bij de Goden, aan wie toch ook de kinderen der menschen ondergeschikt zijn? Dit werd verstandiger geoordeeld. Een gezantschap trok dus naar de wereld der Goden. Hun werd daar eene wachtplaats aangewezen in een hoek onder het gewelf voor den raad der goden. Daar was het wachten, wachten - de Goden hadden het druk - steeds wachten. Toen overkwam het den honden, dat de natuur hun te machtig werd en dat zij het niet konden weêrstaan om aan den drang daarvan te voldoen. Maar nauwelijks verspreidde zich de geur, of toorn barstte los onder de Goden en de honden werden naar buiten en naar beneden geschopt. - Met blijde spanning stond het gansche hondengeslacht op aarde reeds de terugkomst van het gezantschap af te wachten. Groote ontsteltenis dus op het vernemen van den ongewenschten afloop! Maar een nieuw gezantschap werd afgevaardigd, en, omdat men vreesde dat de natuur zich ook bij deze honden niet zou laten bedwingen, werden alle leden dier zending zorgvuldig van achter volgestopt met welriekende specerijen. Aldus ging het met nieuwen moed naar de gewesten der Goden. Inmiddels deden de andere honden hun best zich voorloopig maar weder te schikken in het harde lot dat de kinderen der menschen hun bleven bereiden. Op eene gunstige uitkomst meenden zij thans zeker te kunnen rekenen. En geduldig bleven daarom de honden wachten en wachten, - doch het heerlijk geurende gezantschap is tot heden niet teruggekeerd. De honden wachten dus nog, maar elken nieuwen dag die over hen aanlicht, hopen zij op de gelukkige wederkomst hunner gezanten; en om te weten of die hoop eindelijk in vervulling is gekomen, ruiken alle honden malkander steeds onder den staart. - Nu weet gij het; onthoud het dan.

Onderwerp

SINUR 0051C - Warum die Hunde einander beriechen    SINUR 0051C - Warum die Hunde einander beriechen   

AT 0200A - Dog Loses his Patent Right    AT 0200A - Dog Loses his Patent Right   

ATU 0200A - The Dog Loses a Certificate    ATU 0200A - The Dog Loses a Certificate   

Beschrijving

In de tijd dat alle dieren nog konden spreken, worden honden slecht behandeld door kinderen en ze besluiten daarom hun beklag te doen bij de goden. De afgevaardigden moeten wachten tot zij bij de goden gelaten worden. Dit duurt heel lang en op een gegeven moment moeten de honden zo nodig, dat zij hun behoefte doen in het huis der goden. De goden zijn zo kwaad, dat de honden weggestuurd worden. Een nieuwe groep afgevaardigden wordt uitgerust met heerlijke specerijen onder de staart, zodat ze niet opnieuw de goden kwaad zullen maken. Deze afgevaardigden zijn tot op heden niet teruggekomen en de honden die op aarde achtergebleven zijn, ruiken elkaar steeds onder de staart in de hoop een oude afgevaardigde te herkennen.

Bron

Waling Dykstra: Uit Friesland's volksleven van vroeger en later: volksoverleveringen, volksgebruiken, volksvertellingen, volksbegrippen. Leeuwarden [1896], deel 2, 137-138

Motief

A2471.1.1 - Why dogs sniff at one another.    A2471.1.1 - Why dogs sniff at one another.   

A2232.8 - Dog‘s embassy to Zeus chased forth; dogs seek ambassador: why dogs sniff each other under leg.    A2232.8 - Dog‘s embassy to Zeus chased forth; dogs seek ambassador: why dogs sniff each other under leg.