DYKFRIES2074 - Van een meisje en een ruiter

Van een meisje en een ruiter.
Er was eens een meisje dat vrijde met een ruiter. Zij wist niet hoe die ruiter heette en evenmin wie hij was. Eens op een avond kwam hij bij haar te paard, en vertelde haar dat hij een mooi groot slot had, daar wilde hij haar heen brengen; maar het was heel ver weg. En toen nam hij haar bij zich op het paard en reed met haar weg, zeer ver, zeer ver, door den duisteren nacht, zoo snel, zoo snel, dat geen vogel zoo snel kon vliegen. En de ruiter zong:

Het maantje dat schijnt er zoo helder,
Het paardje dat loopt er zoo snelder,
Zoetliefje, zoetliefje, berouwt het je niet?

Eindelijk kwamen zij aan het slot. En toen trouwden ze en hebben bruiloft gehouden. En het meisje is nooit weêr bij haar vader en moeder teruggekomen.
Raad eens, wat is dat?

Dat meisje had de tering en die ruiter was de Dood.

AT 0365 - The dead bridegroom carries off his bride (Lenore)    AT 0365 - The dead bridegroom carries off his bride (Lenore)   

ATU 0365 - The Dead Bridegroom Carries Off his Bride.    ATU 0365 - The Dead Bridegroom Carries Off his Bride.   

Een meisje heeft een vrijer, een ruiter. Op een dag zegt hij haar dat hij een mooi slot heeft, waar ze samen heen zullen gaan. Op het slot houden ze bruiloft, het meisje keert nooit weer terug naar haar ouderlijk huis. Het meisje was ziek, de ruiter was de Dood die haar kwam halen.

Waling Dykstra: Uit Friesland's volksleven van vroeger en later: volksoverleveringen, volksgebruiken, volksvertellingen, volksbegrippen. Leeuwarden [1896], deel 2, 143

Z111 - Death personified.    Z111 - Death personified.   

E215 - The Dead Rider (Lenore).    E215 - The Dead Rider (Lenore).   

Dood    Dood