Hoofdtekst
Deel van artikel, verschenen in Altena Nieuws, 127e jrg., no. 48, do. 1 dec. 2011, p. 9, door journalist Corine Koek-Maasdam.
"Thijs versteeg (53) [...] lijkt qua verhalen vertellen sterk op zijn opa [Bartje Poep] en in het Biesbosch Museum, waar hij werkzaam is, wordt hij gekscherend ook weleens Thijsje Poep genoemd. Thijs geeft hoog op van zijn grootvader: "Mijn opa was heel erg lief. Mijn vader werkte buitenaf en als kind heb ik een hele grote vriend aan mijn opa gehad, hij sleepte me overal mee naartoe. Hij kreeg weleens wat los bij de mensen als mijn moeder krap zat en anders schoot hij het zelf voor. Vlak voor zijn sterfbed zei hij tegen me: "Ik heb een mooi leven gehad, je hoeft om mij niet te huilen". Hij kon ter plaatse verhalen verzinnen, zoals het navertellen van de zondagse preek, waar hij alleen maar de laatste regel van had gehoord. Gelukkig sliep de baas, aan wie hij de preek moest vertellen, ook altijd tot het eind. Die werd wakker als zijn vrouw hem wakker stootte. Mijn opa vertelde een prachtige preek en kreeg er zelfs opslag door!
Hij noemde het allemaal verzinnen, want liegen mag niet, vond hij. Maar sommige verhalen zijn ook echt gebeurd, hoor. Zoals het verhaal dat hij op de radio had gehoord dat het in het midden van het land zou gaan regenen en hij alle korenschoven aan de rand van de akker zette. Hij nam dingen gewoon letterlijk op, zodanig dat hij ze zelf ging geloven. Zo zaten in de oorlog de mensen om kolen verlegen. Langs het huis van mijn opa liep een pad en hij bedacht dat hij tegen de mensen ging vertellen dat ze op een bepaalde plaats spullen konden ruilen om zo aan kolen te komen. De mensen hadden weinig of geen kolen, die wilden wel, dus hij zag er heel veel over het pad heen en gaan, maar niet terugkomen. Die waren langs een andere kant teruggegaan en niet langs het huis van mijn opa. Toen dacht 'ie: zou het dan toch echt waar zijn, en ging zelf ook met een zak op pad!"
"Thijs versteeg (53) [...] lijkt qua verhalen vertellen sterk op zijn opa [Bartje Poep] en in het Biesbosch Museum, waar hij werkzaam is, wordt hij gekscherend ook weleens Thijsje Poep genoemd. Thijs geeft hoog op van zijn grootvader: "Mijn opa was heel erg lief. Mijn vader werkte buitenaf en als kind heb ik een hele grote vriend aan mijn opa gehad, hij sleepte me overal mee naartoe. Hij kreeg weleens wat los bij de mensen als mijn moeder krap zat en anders schoot hij het zelf voor. Vlak voor zijn sterfbed zei hij tegen me: "Ik heb een mooi leven gehad, je hoeft om mij niet te huilen". Hij kon ter plaatse verhalen verzinnen, zoals het navertellen van de zondagse preek, waar hij alleen maar de laatste regel van had gehoord. Gelukkig sliep de baas, aan wie hij de preek moest vertellen, ook altijd tot het eind. Die werd wakker als zijn vrouw hem wakker stootte. Mijn opa vertelde een prachtige preek en kreeg er zelfs opslag door!
Hij noemde het allemaal verzinnen, want liegen mag niet, vond hij. Maar sommige verhalen zijn ook echt gebeurd, hoor. Zoals het verhaal dat hij op de radio had gehoord dat het in het midden van het land zou gaan regenen en hij alle korenschoven aan de rand van de akker zette. Hij nam dingen gewoon letterlijk op, zodanig dat hij ze zelf ging geloven. Zo zaten in de oorlog de mensen om kolen verlegen. Langs het huis van mijn opa liep een pad en hij bedacht dat hij tegen de mensen ging vertellen dat ze op een bepaalde plaats spullen konden ruilen om zo aan kolen te komen. De mensen hadden weinig of geen kolen, die wilden wel, dus hij zag er heel veel over het pad heen en gaan, maar niet terugkomen. Die waren langs een andere kant teruggegaan en niet langs het huis van mijn opa. Toen dacht 'ie: zou het dan toch echt waar zijn, en ging zelf ook met een zak op pad!"
Onderwerp
TM 8066 - Regen in het midden van het land   
ATU 1348 - The Imaginative Boy.   
Beschrijving
Een aantal verhalen over folklore-figuur Bartje Poep. Hij verzon eens een preek waarvan hij alleen de laatste regel had gehoord. Hij zette al het koren op het midden van de akker nadat hij had gehoord dat het in het midden van het land zou gaan regenen. Hij vertelde mensen dat ze ergens kolen konden krijgen, en ging vervolgens zelf zijn eigen leugen geloven.
Bron
Ingezonden in de Nederlandse Volksverhalenbank van het Meertens Instituut
Commentaar
Verhaal preek, zie variant van zelfde verteller op: RKOMABRAB0128.
Verhaal kolen, zie variant van zelfde verteller op: RKOMABRAB0062.
Verhaal kolen, zie variant van zelfde verteller op: RKOMABRAB0062.
Naam Overig in Tekst
Thijs versteeg   
Bartje Poep   
Thijsje Poep   
Naam Locatie in Tekst
Biesbosch Museum   
Plaats van Handelen
Altena   
Datum Invoer
2011-12-10 11:08:11
