Hoofdtekst
Op het Dolle Dober-forum kwam ik het volgende verhaal tegen in de topic “Spooky”. ‘Deko‘ uit Oostvoorne schrijft op 17-11-2009;
“Toen ik nog bij mijn ouders woonde, woonde ik in het tuinhuis samen met mijn broer. Dat staat achterin de tuin en is echt zo’n plek waar je een beetje je kriebels van krijgt als je er naar toe loopt. Durfde ‘s nachts nooit naar het toilet of mijn bed uit te komen na het zoveelste onverklaarbare geluid. 1 nacht hoorde ik zo’n harde bonk dat ik dacht dat er iets was omgevallen in het schuurtje vlakbij het tuinhuis. Ik deed de gordijnen open toen stond er iemand vlak voor het raam(openslaande deuren van glas)! Ik ben me kapot geschrokken, ‘het’ was helemaal zwart maar had duidelijk het silhouet van een mens maar geen duidelijk gezicht of kleuren. Heb meteen mijn vader gebeld (lang leve het mobieltje) en die is naar het tuinhuis gekomen. We hebben nog gekeken maar konden nergens voetstappen vinden in het vochtige gras, het is zeker geen mens geweest want ‘het’ verdween over het gras de tuin in.
Ben blij dat ik er nu niet meer hoef te slapen. Het gekke was dat ik nooit over de rare geluiden en het onprettige gevoel had gesproken met mijn broer(die die nacht ergens anders sliep). Na het zien van het silhouet hadden we het erover en bleek hij dus precies hetzelfde te hebben als ik.
Mijn andere broertjes en zusje willen voor geen goud in het tuinhuis slapen. Elk vriendje verklaard ze voor gek, een eigen huisje in de tuin met woonkamer, keuken, douche, wc en twee slaapkamers compleet ingericht, wie wil dat nou niet? Wij dus.”
(Mysterieus Voorne-Putten, 23-06-2010)
“Toen ik nog bij mijn ouders woonde, woonde ik in het tuinhuis samen met mijn broer. Dat staat achterin de tuin en is echt zo’n plek waar je een beetje je kriebels van krijgt als je er naar toe loopt. Durfde ‘s nachts nooit naar het toilet of mijn bed uit te komen na het zoveelste onverklaarbare geluid. 1 nacht hoorde ik zo’n harde bonk dat ik dacht dat er iets was omgevallen in het schuurtje vlakbij het tuinhuis. Ik deed de gordijnen open toen stond er iemand vlak voor het raam(openslaande deuren van glas)! Ik ben me kapot geschrokken, ‘het’ was helemaal zwart maar had duidelijk het silhouet van een mens maar geen duidelijk gezicht of kleuren. Heb meteen mijn vader gebeld (lang leve het mobieltje) en die is naar het tuinhuis gekomen. We hebben nog gekeken maar konden nergens voetstappen vinden in het vochtige gras, het is zeker geen mens geweest want ‘het’ verdween over het gras de tuin in.
Ben blij dat ik er nu niet meer hoef te slapen. Het gekke was dat ik nooit over de rare geluiden en het onprettige gevoel had gesproken met mijn broer(die die nacht ergens anders sliep). Na het zien van het silhouet hadden we het erover en bleek hij dus precies hetzelfde te hebben als ik.
Mijn andere broertjes en zusje willen voor geen goud in het tuinhuis slapen. Elk vriendje verklaard ze voor gek, een eigen huisje in de tuin met woonkamer, keuken, douche, wc en twee slaapkamers compleet ingericht, wie wil dat nou niet? Wij dus.”
(Mysterieus Voorne-Putten, 23-06-2010)
Onderwerp
SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.   
Beschrijving
In het tuinhuis van zijn ouders zag de verteller ooit een silhouet voor het raam staan. Toen hij en zijn vader later gingen kijken was er geen spoor meer van te bekennen.
Bron
Ingezonden in de Nederlandse Volksverhalenbank van het Meertens Instituut
Plaats van Handelen
Voorne-Putte   
Datum Invoer
2012-02-22 16:00:05
