VODA_004_02

Mijn moeder was pas getrouwd en toen had ze der eerste zoon gekregen en toen ging ze in Nijmegen naar de kerk met die baby en toen kwam er een oude vrouw naar der toe en die zei: “oh, wat een schat van een baby, oh wat een lief kind”. Maar mijn moeder zei: “blijf met je handen van het kind af, raak me kind niet aan”. De, de mis was afgelopen en iedereen verliet de kerk maar mijn moeder die was naar de koster gegaan en die had gezegd: “meneer, der is een heks in de kerk. Wilt u gewijd zand voor de deur go, strooien? Dan eh, dan kan ze der niet uit. Dan weten we meteen of ze een heks is”. Iedereen was al [Fout in bestand] En was al een paar keer nar het ouwe vrouwtje toegegaan en die had gezegd: “Moedertje, ik wil sluiten. Je moet de kerk verlaten”. Ze was al eens opgestaan maar bij de kerkdeur ging ze weer terug. Toen kwam de koster: “ja maar moedertje, nou moet je toch echt de kerk verlaten want […] ik moet sluiten”. En toen kwam de aap uit de mouw, en toen zei ze: “Ik zal het u maar bekennen, ik ben een heks. Ik kan de kerk niet uit. Ik kan niet over dat gewijde zand. Wilt u dan eerst even dat zand wegvegen? Dan pas kan ik deruit”. En zo gebeurde het dus. De koster veegde de straat schoon voor de kerkdeur en ze ging naar buiten.

Een moeder is met haar baby in de kerk wanneer er een oud vrouwtje naar haar toekomt. De moeder waarschuwt het vrouwtje niet haar kind aan te raken want zij vermoed die vrouw een heks te zijn. Ze gaat naar de koster en vraagt hem gewijd zand voor de kerk te strooien om te zien of het echt een heks is. Als er gewijd zand voor de kerk ligt kunnen heksen de kerk niet verlaten.

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

Nijmegen    Nijmegen   

Nijmegen    Nijmegen