Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

VODA_008_14

Een sage (mondeling), maandag 24 december 1973

Hoofdtekst

Het is meer dan honderd jaar geleden dat in oost Brabant de pestziekte uitbrak, zo ook in het plaatsje Oirschot. Het was een vreselijke ziekte waar geen enkel middel tegen bestand was. Zeker, er waren wel een aantal voorschriften en verbodsbepalingen waaraan men zich houden moest, zoals bevoorbeeld zich viermaaldaags wassen, de gevels witten met kalk, de famillieleden van een besmette mochten niet naar buiten, enzovoorts, enzovoorts, maar dat waren allemaal maatregelen die niets om het lijf hebben. Soms stierven er in het dorp wel drie of vier mensen per dag aan deze ziekte. Deze mensen werden begraven op een apart kerkhof, het zogenaamde pestkerkhof. De lijken werden vervoerd op een kar met een paard bespannen. De kar werd pestkar genoemd. De mensen die de lijken vervoerden hadden een gevaarlijk beroep en werden dan ook behoorlijk goed betaald., zij die aan de pest stierven werden ’s nachts begraven als iedereen sliep. Op de inwoners niet wakker te maken door ratelende karrewielen maar vooral om de inwoners geen angst aan te jagen werden de karrewielen omwonden met doeken enzovoorts die het geluid dempten.
Toen de pestepidemie in Oischot uitbrak verscheen er plotseling een wit paard in het dorp. Niemand wist waar dit paard vandaan kwam, niemand wist ook van wie het paard was. Vanaf het verschijnen van het witte paard wilde er echter geen enkel paard meer de zogenaamde pestkar trekken. Wel echter het witte paard. Waar ook iemand aan de pestziekte overleed, het witte paard stond al voor de deur klaar om de doden te vervoeren. Men hoefde het paard niet te halen of te zoeken, nee het stond gereed. Dat heeft zo heel de pestepidemie geduurd. Toen de epidemie voorbij was en het laatste slachtoffer begraven was ook het witte paard verdwenen. Waar het gebleven was wist niemand en men heeft het ook nooit meer gezien. En dit moet echt gebeurd zijn want mijn ouders en ook anderen hebben het mij meermaal verteld.

Onderwerp

SINSAG 0353 - Spukpferd als Todverkündiger.    SINSAG 0353 - Spukpferd als Todverkündiger.   

Beschrijving

Tijdens een pestepidemie in Oirschot uitbrak verscheen er uit het niets een wit paard die de slachtoffers van de ziekte vervoerde. Het witte paard stond al klaar om de doden te vervoeren en hoefde niet gehaald te worden. Toen het laatste slachtoffer van de pest begraven was verdween het witte paard ook.

Bron

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

Naam Locatie in Tekst

Brabant    Brabant   

Oirschot    Oirschot   

Plaats van Handelen

Oirschot (Noord-Brabant)    Oirschot (Noord-Brabant)