VODA_009_09

Ja daar op de Val, daar was ‘t in die dagen een rare boel meneer en veel mensen kwamen in donkere nacht liever niet langs de Valpoort. Moeder, had ons eens verteld dat er [nauwe] de polder daar was een beroepsvisser, die heb ik zelf nog goed gekend he, op een nacht eens hele vreemde dingen meegemaakt hebt. De Valput, die kenne wel, die was in me kinderjaren groter dan nu ’t geval en d’r zat veel paling op. Polter had dat puchtje gepacht en op een winderige late najaarsavond dan wordt de paling in de regel ’t beste, staat ie in z’n bootje tegen de kant met een klus netten te vissen. Nu was Polter een onverschillige vent die nergens bang voor was, maar hij schrok toch even toe die omkeek en vlak achter hem onderlangs twee vrouwen zag staan, helemaal in zwarte boeren rouwkleding met witte mutsen op. Ja ’t zal zo middernacht geweest zijn en op dat ure kon je daar in de valput geen [vele] bezoeksters verwachten, althans, Poltere wist niet meer waar ze waren. ‘Je bent zo laat op stap,’ zegt Poltere om de vervelende stilte te verbreken, maar die kreeg geen antwoord. Wel ziet ie, dat ze ‘em aanstaren en daar leek het wel alsof uit ogen een groen […] licht uitstraalt. ‘Je bent zeker niet uit de buurte’, zegt Poltere weer, die z’n eigen toch een beetje ongemakkelijk gaat voelen. Weer geen antwoord, maar wel komen ze bij elke vraag een stap korter bij. ‘Ik weet niet wat ik aan je […],’ zegt Poltere, ‘maar dat je dan geen antwoord geve, dan heb ik toch maar liever dat je weggaat.’ En weer komen ze een stap korter bij en ze staan al […] z’n bootje en zo’n harde kon Poltere niet wezen, of de schrik sloeg hem zo danig om het harte dat ie z’n klus net snel ophaalde en meer sprong tussen de [bij en verhuurde … dikops] sloeg en zo gauw mogelijk thuis te raken. Nu moest ie, omdat de dijk omheind was voor het grazende vee overdag, een hoog stapje beklimmen, waar die, toch wel bange geworden, nog even met z’n kin beklemd raakt. D’rover gekommen, kijkt ie achterom en dat ziet ie de vrouwen die over dat overstapje zweven en met een vreemde […] blauwe vlam achter zich in het donker van de nacht ontploffen. ‘Nou,’ zei Polter later, ‘je weet dat wel mensen dat nie gauw bange ben, maar wel van angst ben ik die nacht in mijn bed gekropen.’ Wat precies gebeurd is? Ik weet het niet, maar d’r waren daar mensen […] geloofde nooit dat ze van vlees en bloed waren.

SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.    SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.   

Man ziet om middernacht twee vrouwen in rouwkleding die blijven zwijgen als hij ze aanspreekt. Ze komen wel steeds dichterbij, waarop hij vlucht. Als de man omkijkt, ziet hij de vrouwen zweven en een blauwe vlam ontploffen.

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

Polter    Polter   

Valpoort    Valpoort   

't Val    't Val