Hoofdtekst
Jaere wart had die dient bij een grote boer aen de Gronunigerzandweg. ‘T was toen de mode de nog dat ze de melk van de koenen toen nog zelf karnden en ze makte ook käse. De product’n die word’n dan verhandeld en de boer en de vrouw woonde an een kleine wege nae de waege in Heerenvene. De vrouw die dee dan meteen heur inkopen daer, veur de hele weeke. En zo gong dat dag al wek’n jaarn, het gong altied zo zeg maar he en natuurlijk met perd en wagen. Maer ‘t gaande laatste tieden gong ‘t niet zo best. Duh ze hadden altied de uh daerde keur op de botter. En dat sceelde heel wat in de prieze, d’r was ook nog ‘n twiede keur maar ook niet eerste keur. En die moesten sie eigenlijk hebben. Ze deden eraan wat ze uh wat ze konden maar ze konden niet weer in trein kriegen. De boer was nogal wat een bijgelovige man en zei ‘s ook een keer tegen mij: “maat we konden wel betoverd wezen”. Nou ik was eigenlijk niet zo heel bijgelovig, ik geloofde dat niet. Maja ‘t leek toch wel wat eigenaerdig he. Want uh altijd die derde keur was wel uh wat vremd. Op ‘n avond zaten we d’r weer over te proaten zo in hüs. En toen zegt die tegen mij: “wee je wat we doen, wij moeten maar ‘s naar de düvelbanner”. Hij zegt uh: “ennuh d’r reis is mij wat te ver, maer ie ben een jonge kerel, ie kun dat best doen en ie mot morgenvroeg maar henne”. Nou die volgende bijkans in De Knipe. Ennuh ik wust dat mot niet goed over aon maar ik kon onderweg wel us vraogen natuurlijk, he.
Ikkuh de andre morgens op pad. En ik kreeg uh wat cent’n mit van de boer van de boerinnige om een ‘n een kop koffie daer onderwegge en een borreligie want dat most dus wel want het was een hiel end lop’n. Nou bij een boerderijgie dat ze mie aanwezen had, daar gonc hun. Ik riep van volk bij de deure en d’r kwamen een uh vrouw messie met een bons krukke veur. Ik zegge tegen heur ik zeg: “ben ik hier uh ben ik hier bij de düvelbanner?” Met een glimpie zei ze: “ja je bent op goede plak”.
Nou had ‘k gezegd ik had eigenlijk een botschap aan ‘m van een boer en vrouw
“Nou,” zegt ze,” uh kom maar even in huus, ik zal ‘m wel even roepn maer hij is bij de koen. Ze leut mij erin en ik kwam in ‘n gezellige olde kamer, ze beut m’n stoel an en schoonachterüt. ‘T duurde maar even en daer kwamen ze daer kwam ze weer aen met d’r baes bij her. Was wel een biesunder mannige, hij uh had scarpe brüne oogjes.
En ik vertelde hem ‘t, wiedervaren, van onze botter. “Nou,’’ zegt ie, “ik kom te kiekn, op een avond. Hij zegt: “maer t kan nog wel eens even duren want ik heb slim d’rop”. Nou ik zegge: “dan zal ik de boodskap overbrengen”. Ja hij zegt: “Ja doe dat maer en verwacht mij maar op ’n avond”.
Ik uh gong weer op stap. En tegen uh zo’n uur of drie half vier was ik weer thuus. Dus ik kon mee mit voeren was niet zo loat. Ik vertelde mien uh ondervienden aan de boer en vrouw en ik zei precies uh want hij tegen mij zegt had. En zo ‘s avonds docht wel ‘ns hij zal wel eens komen. Maar nee hij kwame hij kwam er nooit. Maar toen ‘s op avond toen uh slim ol weere was, winderig en regenachtig. Toen waeren we ’s avonds krak op bedde. Toen worde nog aan deure ramd. De boer die uh die stuurde mij henne. Hij zei: “kiek maar eens even wie er nog zo laat is”. Hij zegt: “met zulk weer”. Ik henne en uh ja jonge het was de duvelbanner. Ik leut hem er in en uh ik stelde ‘m voor aen boer en de vrouw en hij vroug naar de gezondheid en hij schikte gezellig evn bij ons aen de tafel. De vrouw zette nog ‘n uh zwart bakkie koffie en zo zaten we nog een poossie te praoten. Nou hij zegt uh: “Nou moet ie me nog eens precies vertellen wat hier eigenlijk aan de hand is”. Nou zegt de boer, zus en zo, wij dachten dat het niet pluus was met onze met onze karne of zo er mot moet wat wezen want wij wij hebben dat nooit, derde keur boter hebbn.
Nou zegt die: “dan moeten we maar eens kieken en er moet lucht meet, want ik uh moet onderzoeken”. Wij met z’n allen achterüt en ik met een beel en vleermoes.
Hie bekeek de tonnne grondig van binnnen en van büten. Ja zegt die, ja ie zitte düdelijk in de ban van de düvel. De boer die keek me aan, net als die zoggen wol, had ik ‘t jong niet gezegd. Ja ik begon toen beetje aangezond. Hij prevelde wat onverstaanbaere woorden en hij zegt: “nou moet ie goed naar me lüsteren, ie zitte in de ban van de düvel. Om üt te kommen is er maar een weg, je motte de karne tonnen inwrieven met husiesgoed”. Hij zegt: “dat moet d’r een dag en een nacht inzitten blieven, en dan moet die natuurlijk grondig schoonmaken worden met heet zwoare watter”. Zo gezegd zo gedaan, ik most natuurlijk karweige op knappen en met emmers vol husiesgoed smeerde ik die ton in. Die kunt begriepen dat die geweldig begon te stinken, he. Dat leurden wij een dag en een nach zitten. En de andere daags d’rop worden er stoofpotten vol heet watter opgemakt. Zo moeten deur en ik moest ‘m natuurlijk ook weer üt ütbeunen. Die tonnen zo beet heulemaal blaak uit. Na beunen en beunen en spoelen begon die ook weer lekker te roeken. Hij had al zegt: “as je dat nou gedaen hebbe dan kom ik nog weer. Dan wil ik eerst nog kieken, alst hulpen heft”. En ja man hij kwam weer op ‘n avond. Wij mosten wij mosten weer met hem en hij bekeek de tonnen weer van binnen en van büten. En hij prevelde weer die vremde woorden, waer wij niks van verstaon kon.
Hij zegt: “zo zo ‘t mij laet aansien dan uh had het wel heulpen, jij mot ‘t maer weer prober’n”. Hij praotte niet langer meer, want zo is hij siene moest nog bij iene wezen. En hij was vort en wij kwamen en wij begonnen weer te karnen heh. En ‘t kwam kraek zo uut als hij zegt hadde. Wij kregen weer eerste keur botter. Maja hij most ook een beloning hebben en de boer gaf ‘m er ook nog wat over henne om de goede verstandhouding wat te bewaeren.
Ikkuh de andre morgens op pad. En ik kreeg uh wat cent’n mit van de boer van de boerinnige om een ‘n een kop koffie daer onderwegge en een borreligie want dat most dus wel want het was een hiel end lop’n. Nou bij een boerderijgie dat ze mie aanwezen had, daar gonc hun. Ik riep van volk bij de deure en d’r kwamen een uh vrouw messie met een bons krukke veur. Ik zegge tegen heur ik zeg: “ben ik hier uh ben ik hier bij de düvelbanner?” Met een glimpie zei ze: “ja je bent op goede plak”.
Nou had ‘k gezegd ik had eigenlijk een botschap aan ‘m van een boer en vrouw
“Nou,” zegt ze,” uh kom maar even in huus, ik zal ‘m wel even roepn maer hij is bij de koen. Ze leut mij erin en ik kwam in ‘n gezellige olde kamer, ze beut m’n stoel an en schoonachterüt. ‘T duurde maar even en daer kwamen ze daer kwam ze weer aen met d’r baes bij her. Was wel een biesunder mannige, hij uh had scarpe brüne oogjes.
En ik vertelde hem ‘t, wiedervaren, van onze botter. “Nou,’’ zegt ie, “ik kom te kiekn, op een avond. Hij zegt: “maer t kan nog wel eens even duren want ik heb slim d’rop”. Nou ik zegge: “dan zal ik de boodskap overbrengen”. Ja hij zegt: “Ja doe dat maer en verwacht mij maar op ’n avond”.
Ik uh gong weer op stap. En tegen uh zo’n uur of drie half vier was ik weer thuus. Dus ik kon mee mit voeren was niet zo loat. Ik vertelde mien uh ondervienden aan de boer en vrouw en ik zei precies uh want hij tegen mij zegt had. En zo ‘s avonds docht wel ‘ns hij zal wel eens komen. Maar nee hij kwame hij kwam er nooit. Maar toen ‘s op avond toen uh slim ol weere was, winderig en regenachtig. Toen waeren we ’s avonds krak op bedde. Toen worde nog aan deure ramd. De boer die uh die stuurde mij henne. Hij zei: “kiek maar eens even wie er nog zo laat is”. Hij zegt: “met zulk weer”. Ik henne en uh ja jonge het was de duvelbanner. Ik leut hem er in en uh ik stelde ‘m voor aen boer en de vrouw en hij vroug naar de gezondheid en hij schikte gezellig evn bij ons aen de tafel. De vrouw zette nog ‘n uh zwart bakkie koffie en zo zaten we nog een poossie te praoten. Nou hij zegt uh: “Nou moet ie me nog eens precies vertellen wat hier eigenlijk aan de hand is”. Nou zegt de boer, zus en zo, wij dachten dat het niet pluus was met onze met onze karne of zo er mot moet wat wezen want wij wij hebben dat nooit, derde keur boter hebbn.
Nou zegt die: “dan moeten we maar eens kieken en er moet lucht meet, want ik uh moet onderzoeken”. Wij met z’n allen achterüt en ik met een beel en vleermoes.
Hie bekeek de tonnne grondig van binnnen en van büten. Ja zegt die, ja ie zitte düdelijk in de ban van de düvel. De boer die keek me aan, net als die zoggen wol, had ik ‘t jong niet gezegd. Ja ik begon toen beetje aangezond. Hij prevelde wat onverstaanbaere woorden en hij zegt: “nou moet ie goed naar me lüsteren, ie zitte in de ban van de düvel. Om üt te kommen is er maar een weg, je motte de karne tonnen inwrieven met husiesgoed”. Hij zegt: “dat moet d’r een dag en een nacht inzitten blieven, en dan moet die natuurlijk grondig schoonmaken worden met heet zwoare watter”. Zo gezegd zo gedaan, ik most natuurlijk karweige op knappen en met emmers vol husiesgoed smeerde ik die ton in. Die kunt begriepen dat die geweldig begon te stinken, he. Dat leurden wij een dag en een nach zitten. En de andere daags d’rop worden er stoofpotten vol heet watter opgemakt. Zo moeten deur en ik moest ‘m natuurlijk ook weer üt ütbeunen. Die tonnen zo beet heulemaal blaak uit. Na beunen en beunen en spoelen begon die ook weer lekker te roeken. Hij had al zegt: “as je dat nou gedaen hebbe dan kom ik nog weer. Dan wil ik eerst nog kieken, alst hulpen heft”. En ja man hij kwam weer op ‘n avond. Wij mosten wij mosten weer met hem en hij bekeek de tonnen weer van binnen en van büten. En hij prevelde weer die vremde woorden, waer wij niks van verstaon kon.
Hij zegt: “zo zo ‘t mij laet aansien dan uh had het wel heulpen, jij mot ‘t maer weer prober’n”. Hij praotte niet langer meer, want zo is hij siene moest nog bij iene wezen. En hij was vort en wij kwamen en wij begonnen weer te karnen heh. En ‘t kwam kraek zo uut als hij zegt hadde. Wij kregen weer eerste keur botter. Maja hij most ook een beloning hebben en de boer gaf ‘m er ook nog wat over henne om de goede verstandhouding wat te bewaeren.
Onderwerp
SINSAG 0750 - Andere Zauberei.
SINSAG 0750 - Andere Zauberei. 
Beschrijving
Boer denkt dat de duivel de oorzaak is dat de kwaliteit van zijn boter achteruit is gegaan. Een duivelbanner raadt aan de botertonnen goed schoon te maken, spreekt een formule uit, waarna de macht van de duivel is opgeheven.
Bron
Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)
Commentaar
De vertelplaats is Zuidwest Friesland
Naam Locatie in Tekst
Heerenveen
Heerenveen
Groningerzandweg
Groningerzandweg
De Knipe
De Knipe