KOOIJMAN0976

In IJsselstein had je vroeger een vrouwmens en dat heette Jannegie de Pollepel. Toen had bekant iedereen een bijnaam. Ze kwam wel is bij die boer, daar ik werkte, om dut dat, een droge takkenbos bevoorbeeld. Die kreeg ze altijd. Daar was ze erg en erg dankbaar voor. Weet je wat ze dan zee: "Janus, azzie is een koei heb", want die boer had een stuk of wat koeie op kalve staan, "Janus", zee ze dan, "as d'r een koei an 't licht staat[1], dan wil ik ie wel een stukkie gebedeld brood brenge, hoor!"

[1] een koe, waarvan de nageboorte niet af kwam

Jannegie de Pollepel kwam altijd bij boer Janus voor een droge bos takken. Daar was ze erg dankbaar voor. Jannegie zei tegen Janus: "Als je een koe hebt waarvan de nageboorte niet af komt, dan wil ik wel een stuk gebedeld brood brengen."

Henk Kooijman: Volksverhalen uit het grensgebied van Zuid-Holland, Utrecht, Gelderland en Noord-Brabant. Amsterdam 1988.

Jannegie de Pollepel    Jannegie de Pollepel   

Janus    Janus   

IJsselstein    IJsselstein   

IJsselstein    IJsselstein