VODA_012_11

En dan begin ik met te registreren dat een merkwaardig bijzonderheid in die kabouters, dat was, dat ze zeiden: ‘dat mag niet van de Heer.’ En wat hield dat in; ze waren bij die mensen dan, die eerlijke betrouwbare mensen, op een zondagmorgen binnengekomen met zijn drieën, die vrouw was alleen thuis, maar ze verschrok noch verwonderde zich, want vroeger hadden die kabouters, die hadden bij haar ouders haar voorouders, [maandenmiddag] meer kind aan huis, dat verhaal, die verhale kan ik wel buiten beschouwing laten, maar in alle geval, zij verwonderde zich niets, ze wist het schijnbaar, dat toch terzijndertijd ook bij haar zo’n gebeurtenis zou plaatsvinden, altijd werd er gezegd door haar ouders, daarachter in die struikenwal, daar zitten kabouters, ze kwamen bij ons binnen hele verhalen staken ze erover op. Maar zij had ze nooit gezien en daar stonden ze dan, op die zondagmiddag, door de openstaande achterdeur kwamen ze binnen. Kleurrijke klere kleine mannetjes ongeveer zestig centimeter hoog en ze ze vroegen om een boterham. En zij blij vereerd dat ze die eer moch hebben, om die mannetjes mag ontmoeten, ze was er helemaal niet verschrokst ervan, ze was er eigenlijk op voorbereid, schijnbaar. En ze haastte zich om die mannetjes te geven wat ze vroegen. Ze ging een goede boterham smeren, dik belegd met boerenworst. De mannetjes namen de boterhammen aan en zeiden: ‘dat mag niet van de Heer’. En de dikke schijven worst verwijderden ze van het brood. Die mochten ze schijnbaar niet et’n, dat mag niet van de Heer, die varkensvlees worst. Toen aten ze de boterhammen netjes op, namen ze namen hun puntmutsjes af, en aten die boterhammen netjes netjes op. En bedankte haar.

Kabouters die een boterham met worst krijgen, halen de worst er af.

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

Heer    Heer