Hoofdtekst
Mijn gewone taktiek volgend, kwam ik nu meerdere verhaaltjes van anderen te weten als:
Er stond een molen buiten de stad. Die molen was niet te bereiken dan over een stuk land dat bij hoog water blank stond. Op een goeden dag stond het land onder water. De molenaar was met zijn meisje naar de stad geweest. Bij het land wilde hij afscheid van haar nemen en zelf door het water baden. Zij wou echter met hem mee naar den molen.
"Ga dan maar op mijn rug zitten."
Dit wilde zij niet.
"Dan zul je natte voeten krijgen."
"Geen nood."
De molenaar waadde door het water; zijn meisje wandelde er over en haar muiltjes kletterden op het zilte nat zonder dat ze zelf natte voeten kreeg.
Dit trok de molenaar zich zoo aan dat hij ziek werd.
De deur van den molen bestond uit twee deelen: uit een onder- en een bovendeur. Toen hij een dag ziek was, wipte een hen over de onderdeur en kakelde dat het zoo een aard had. De moeder van den molenaar joeg haar weg.
Den volgenden dag verscheen de hen weer, kakelde weer hevig en vertrok eerst toen ze verjaagd was.
Den derden dag zei de molenaar: "Moeder, geef mij het turfbijltje op bed."
"Wat moet je daar mee doen?"
"Dat gaat je niet aan. Als de kip komt, mag je niet jagen."
De kip kwam, kakelde en kwam al dichter en dichter bij het bed. Toen de molenaar dacht dat zij dicht genoeg bij was, wierp hij met de bijl. De hen werd verwond en verdween.
Den volgenden dag vertelde de moeder van den molenaar dat zijn meisje ziek was; ze lag te bed en had de bil gebroken.
"Daarvoor moest ik het bijltje hebben," zei hij daarop: "Mijn meisje is een kol. Zij was de kip. Ik heb haar verwond en ik wil niet met haar trouwen."
Er stond een molen buiten de stad. Die molen was niet te bereiken dan over een stuk land dat bij hoog water blank stond. Op een goeden dag stond het land onder water. De molenaar was met zijn meisje naar de stad geweest. Bij het land wilde hij afscheid van haar nemen en zelf door het water baden. Zij wou echter met hem mee naar den molen.
"Ga dan maar op mijn rug zitten."
Dit wilde zij niet.
"Dan zul je natte voeten krijgen."
"Geen nood."
De molenaar waadde door het water; zijn meisje wandelde er over en haar muiltjes kletterden op het zilte nat zonder dat ze zelf natte voeten kreeg.
Dit trok de molenaar zich zoo aan dat hij ziek werd.
De deur van den molen bestond uit twee deelen: uit een onder- en een bovendeur. Toen hij een dag ziek was, wipte een hen over de onderdeur en kakelde dat het zoo een aard had. De moeder van den molenaar joeg haar weg.
Den volgenden dag verscheen de hen weer, kakelde weer hevig en vertrok eerst toen ze verjaagd was.
Den derden dag zei de molenaar: "Moeder, geef mij het turfbijltje op bed."
"Wat moet je daar mee doen?"
"Dat gaat je niet aan. Als de kip komt, mag je niet jagen."
De kip kwam, kakelde en kwam al dichter en dichter bij het bed. Toen de molenaar dacht dat zij dicht genoeg bij was, wierp hij met de bijl. De hen werd verwond en verdween.
Den volgenden dag vertelde de moeder van den molenaar dat zijn meisje ziek was; ze lag te bed en had de bil gebroken.
"Daarvoor moest ik het bijltje hebben," zei hij daarop: "Mijn meisje is een kol. Zij was de kip. Ik heb haar verwond en ik wil niet met haar trouwen."
Onderwerp
SINSAG 0545 - Hexe geht über das Wasser
SINSAG 0545 - Hexe geht über das Wasser 
SINSAG 0640 - Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.
SINSAG 0640 - Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.
Beschrijving
Meisje kan zonder natte voeten te krijgen op water lopen; ze verschijnt als kip bij het bed van verloofde als hij ziek is; als hij een bijl naar de kip heeft gegooid en die verwondt ligt het meisje de volgende in bed met een gebroken bil.
Bron
Collectie Bakker (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
21 september 1899
In bewerking gepubliceerd door C. Bakker in: `Iets over kollen en belezen', in: Nederlandsch Tijdschrift voor Geneeskunde 39 (1903), p.690; zie CBAK0508.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21