Hoofdtekst
Een man leefde te Hoorn in groote oneenigheid met zijn vrouw. Hij stierf en werd op De Keeren, een kerkhof buiten Hoorn, begraven. Na een poosje ging zijn zoon, een soldaat die met verlof over was, 's avonds buiten de stad wandelen. In de buurt van het kerkhof zaten menschen. Hij groette ze. Even daarna hoorde hij zijn naam roepen. Hij keerde terug en vroeg wat men wilde, doch de menschen beweerden hem niet geroepen te hebben. Hij liep dus weer door, doch werd weer geroepen. Toen dacht hij dat men hem voor den gek hield en liep door tot op het kerkhof.
Daar zei een stem tot hem: "Hein, wees beter voor je moeder dan ik geweest ben."
"Dat beloof ik," riep Hein.
"Geef mij dan de hand er op, dan kan ik rustig in mijn graf liggen," zei de stem.
Aangezien Hein niemand zag, haalde hij zijn zakdoek uit zijn zak en zwaaide ermee ten teeken van belofte. Opeens werd de zakdoek gegrepen en toen Hein nogmaals zijn belofte herhaald had, losgelaten. De greep bleef echter aan de zakdoek te zien en men beweert dat die zakdoek nog in de familie wordt bewaard.
De vader van mijn zegsman, die dit verhaal meermalen gedaan had, liep op een goeden dag op de kermis. Daar zag hij een oude Hoornsche als kramer. Hij sprak hem aan en deze bevestigde nogmaals, dat de zakdoek nog bestond.
Daar zei een stem tot hem: "Hein, wees beter voor je moeder dan ik geweest ben."
"Dat beloof ik," riep Hein.
"Geef mij dan de hand er op, dan kan ik rustig in mijn graf liggen," zei de stem.
Aangezien Hein niemand zag, haalde hij zijn zakdoek uit zijn zak en zwaaide ermee ten teeken van belofte. Opeens werd de zakdoek gegrepen en toen Hein nogmaals zijn belofte herhaald had, losgelaten. De greep bleef echter aan de zakdoek te zien en men beweert dat die zakdoek nog in de familie wordt bewaard.
De vader van mijn zegsman, die dit verhaal meermalen gedaan had, liep op een goeden dag op de kermis. Daar zag hij een oude Hoornsche als kramer. Hij sprak hem aan en deze bevestigde nogmaals, dat de zakdoek nog bestond.
Onderwerp
SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)   
Beschrijving
Gestorven vader roept zijn zoon vanuit zijn graf op beter voor zijn moeder te zijn dan hij is geweest. De zoon belooft dat, waarop de vader vraagt zijn hand op zijn graf te leggen, zodat hij rust krijgt. De zoon zwaait als teken van belofte met zijn zakdoek, die gegrepen wordt, en zodra de belofte is herhaald, losgelaten. De greep bleef zichtbaar op de zakdoek die volgens het verhaal nog in de familie wordt bewaard.
Bron
Collectie Bakker (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
21 september 1899
Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe). Toter erscheint einem Familienglied (Hausgenossen), um ihm das Versäumnis bekannt zu geben. (Händedruck, wenn das Versprechen erfüllt ist: Abdruck der Geisterhand in dem Tuch, das vorher um die Hand gewickelt wurde).
Naam Overig in Tekst
De Keeren   
Hein   
Hoornse   
Hoornsche   
Naam Locatie in Tekst
Hoorn   
Plaats van Handelen
Hoorn (Noord-Holland)   
Kloekenummer in tekst
E058p   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
