Hoofdtekst
Een pastoor reed met een wagen. De koetsier hield even op en liet het paard piesen, daarbij fluitende.
"Waarom fluit ge?" vroeg de pastoor.
"Dan piest het paard gemakkelijker."
"O, dan moet je dat bij mij ook eens doen," zei de pastoor, "want het gaat bij mij altijd zoo lastig."
De pastoor steeg uit en ging staan om te wateren. Uit wellevendheid draaide de koetsier zich om en floot. De pastoor begon te persen, maar poepte daarbij in zijn broek.
"O," riep de pastoor, "dat is gemeen: ge fluit den verkeerden kant uit en nu poep ik in mijn broek."
(Broek)
"Waarom fluit ge?" vroeg de pastoor.
"Dan piest het paard gemakkelijker."
"O, dan moet je dat bij mij ook eens doen," zei de pastoor, "want het gaat bij mij altijd zoo lastig."
De pastoor steeg uit en ging staan om te wateren. Uit wellevendheid draaide de koetsier zich om en floot. De pastoor begon te persen, maar poepte daarbij in zijn broek.
"O," riep de pastoor, "dat is gemeen: ge fluit den verkeerden kant uit en nu poep ik in mijn broek."
(Broek)
Beschrijving
Volgens koetsier plast paard gemakkelijker als hij er bij fluit. Op verzoek van de pastoor doet hij dat ook als de pastoor urineert, maar draait zich om. De pastoor doet moeite, maar als hij daarbij in zijn broek poept, beschuldigt hij de koetsier er van de verkeerde kant uit te fluiten.
Bron
Collectie Bakker (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
17 november 1899
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21