Hoofdtekst
't Spait me dat ik het zegge mot: er staan me nog wel voor de geest van een vrouwtje dat in een grot woonde in een bosch en die heel veul goed dee.
Dan gong ze na iemand toe die arm was en dan zei ze: "Kom maar in het bosch deer en deer."
En dan kwame ze bij de kale grot, maar dan had zij maar te spreke en wat ze vroeg dat stong er. Maar ja, het rechte ben ik er van vergete, maar ik weet wel dat het erg lang was.
(D. Schuurman)
Dan gong ze na iemand toe die arm was en dan zei ze: "Kom maar in het bosch deer en deer."
En dan kwame ze bij de kale grot, maar dan had zij maar te spreke en wat ze vroeg dat stong er. Maar ja, het rechte ben ik er van vergete, maar ik weet wel dat het erg lang was.
(D. Schuurman)
Beschrijving
Vrouw die in een grot woont helpt armen. Ze hoeven alleen maar te vragen wat nodig is, en het staat klaar.
Bron
Collectie Bakker (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
7 oktober 1901, in brief november 1901
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21