CBAK0287

Vroeger was er in Amsterdam een timmerman, in die wier ziek, zestien weken lang. Op lest most alles verkocht worre. Toe ie weer beter wier, liep ie overal om werk, maar hai kon het niet krijgen. Om kort te gaan: alles wier verkocht. Nou had ie drie kinderen en op een goejen avend ging ie er weer op uit, maar et was alweer mis. Zoo wier het een uur of zeven, half acht. Toe komt ie op een stille gracht een heer teuge.
Opiens neemt ie die bij zijn mouw in zeit: "Je beurs of je leve."
De heer wou teugestribbele, maar hai hiel hem goed vast. Op lest gaf de heer zijn beurs. De aar nam er twee gulden uit en gong toe hard op de loop.
Das een rare dief, dacht de heer, dus die hem achternee. Toe zag ie dat ie bij een bakker ingong om een roggebroodje. De andere dag stuurde de heer een knecht nee zijn hois, dat ie deer en deer op voorname gracht most komme.
Nou bin ik bak er an, docht ie, maar hai gong toch.
Toe most ie alles vertelle. Nou, in toe heb die heer hem een handkar eliend. Deermee kon ie negotie doen, in toe is het een welgestelde man eworre.
(D. Schuurman)

Door ziekte en daarna geen werk kunnen vinden vervalt een gezin tot armoede. Op een avond eist hij van een rijke heer geld waar hij brood van koopt. De volgende dag laat de rijke heer hem thuis alles vertellen, leent hem een handkar om te kunnen handelen. Uiteindelijk wordt de man rijk.

Collectie Bakker (Archief Meertens Instituut)

22 december 1901

Amsterdam    Amsterdam   

2013-03-01 14:46:21