Hoofdtekst
Een vrouw uit Utrecht zit met haar man en kinderen iets te eten op een parkeerplaats aan de A28 tussen Amersfoort en Zwolle. De vrouw (38), op dat moment drie maanden zwanger, ziet plotseling lichten en wordt op hetzelfde moment ontvoerd. Net als bij andere acties gebeurt dit via een lichtstraal. Aan Hilda Musch beschreef ze later de wezens die haar opwachtten: "Ik zag kleine grijze wezens, zo'n 1,35 meter. Dunne lichamen, groot hoofd, grote zwarte ogen, vlakke neus en lange dunne vingers. Ze hadden geen oren en geen haar. Ze deden van alles met me. Op een gegeven moment haalden ze m'n foetus weg. Ik wist niet meer hoe ik het had, want ik kon me niet verzetten. Een week later kreeg ik het bevestigd, de baby was inderdaad weg. Dat was vanaf de eerste minuut na de ontvoering mijn grote angst. Dat het echt zo was, zoals ik het heb meegemaakt. Maar maak dat dan maar eens duidelijk."
Haar man geloofde in eerste instantie helemaal niets van wat ze zei, maar ging later toch overstag. Mede omdat hij indirect wel iets had gemerkt van de ontvoering. Toen zijn vrouw door haar ontvoerders werd teruggebracht, zag ze dat haar gezin ontwaakte uit een soort verdoving. Alsof er niets was gebeurd, ging iedereen gewoon door met eten, waarbij de man zich afvroeg waarom de hamburgers plotseling zo verdroogd smaakten.
Haar huisarts en ook een specialist waren zo mogelijk nog beduusder, want medisch gezien bleek het geval onverklaarbaar. Omdat er toch een verklaring moest komen, kwam men tot de conclusie dat `de vrouw in een ernstige toestand van verstandsverbijstering spontaan abortus had toegepast en de foetus door het toilet had gespoeld'.
Hilda Musch: "Deze vrouw, ze was huisvrouw, kwam helemaal in paniek bij mij. Ze schreeuwde alsmaar: Ik wil het niet meer en Ik ben gek. Ze kon niet meer slapen. Toen ze hier op de bank zat, heeft ze wel een half uur zitten huilen. Er was eindelijk iemand bij wie ze haar verhaal kwijt kon.
"Hoe uiteenlopend de verhalen van haar cliënten ook zijn, Hilda Musch ontdekte toch een aantal overeenkomsten. "De meeste mensen zijn nog jong als ze hun eerste Ufo-ervaring hebben. Iedereen beschrijft een lichtstraal die ze omhoog zuigt. De straal gaat dwars door een ruit heen. Als iemand in een ruimte is zonder raam voelt hij of zij een aandrang om naar een kamer te gaan waar er wel één is. Sommigen zien licht in de kamer circuleren, bolletjes of vlakjes. Het gebeurt dat zich vanuit die lichtbolletjes zo'n buitenaards wezen materialiseert. Over de wezens zijn de meesten het ook roerend eens. Ik laat ze door al mijn cliënten tekenen en de overeenkomsten zijn verbluffend. Er is tussen de kleine wezens altijd een grotere die de leiding schijnt te hebben. Er wordt geen geslachtsorgaan waargenomen. Soms wordt gemeld dat ze nauwsluitende pakken dragen, in de kleur van de wezens zelf of donkerblauw. Het is wel zo dat vrouwen vaak het grote wezen ervaren als man en mannen vinden het vaak een vrouw. De wezens tonen ook meestal beelden van overstromingen en rampen aan de ontvoerden. Waarschijnlijk checken ze hiermee hoe wij mensen emotioneel reageren. Een ander opvallend gegeven is dat de familieband een rol lijkt te spelen. Het komt vaak voor dat als bijvoorbeeld de moeder een Ufo-ervaring heeft gehad, de dochter ook geconfronteerd wordt met bewoners van een andere planeet."
(Uit: Imco Lanting: `Help, we zijn ontvoerd door een ufo', in: Panorama 23 (1-8 juni 1995), p.33-34)
Haar man geloofde in eerste instantie helemaal niets van wat ze zei, maar ging later toch overstag. Mede omdat hij indirect wel iets had gemerkt van de ontvoering. Toen zijn vrouw door haar ontvoerders werd teruggebracht, zag ze dat haar gezin ontwaakte uit een soort verdoving. Alsof er niets was gebeurd, ging iedereen gewoon door met eten, waarbij de man zich afvroeg waarom de hamburgers plotseling zo verdroogd smaakten.
Haar huisarts en ook een specialist waren zo mogelijk nog beduusder, want medisch gezien bleek het geval onverklaarbaar. Omdat er toch een verklaring moest komen, kwam men tot de conclusie dat `de vrouw in een ernstige toestand van verstandsverbijstering spontaan abortus had toegepast en de foetus door het toilet had gespoeld'.
Hilda Musch: "Deze vrouw, ze was huisvrouw, kwam helemaal in paniek bij mij. Ze schreeuwde alsmaar: Ik wil het niet meer en Ik ben gek. Ze kon niet meer slapen. Toen ze hier op de bank zat, heeft ze wel een half uur zitten huilen. Er was eindelijk iemand bij wie ze haar verhaal kwijt kon.
"Hoe uiteenlopend de verhalen van haar cliënten ook zijn, Hilda Musch ontdekte toch een aantal overeenkomsten. "De meeste mensen zijn nog jong als ze hun eerste Ufo-ervaring hebben. Iedereen beschrijft een lichtstraal die ze omhoog zuigt. De straal gaat dwars door een ruit heen. Als iemand in een ruimte is zonder raam voelt hij of zij een aandrang om naar een kamer te gaan waar er wel één is. Sommigen zien licht in de kamer circuleren, bolletjes of vlakjes. Het gebeurt dat zich vanuit die lichtbolletjes zo'n buitenaards wezen materialiseert. Over de wezens zijn de meesten het ook roerend eens. Ik laat ze door al mijn cliënten tekenen en de overeenkomsten zijn verbluffend. Er is tussen de kleine wezens altijd een grotere die de leiding schijnt te hebben. Er wordt geen geslachtsorgaan waargenomen. Soms wordt gemeld dat ze nauwsluitende pakken dragen, in de kleur van de wezens zelf of donkerblauw. Het is wel zo dat vrouwen vaak het grote wezen ervaren als man en mannen vinden het vaak een vrouw. De wezens tonen ook meestal beelden van overstromingen en rampen aan de ontvoerden. Waarschijnlijk checken ze hiermee hoe wij mensen emotioneel reageren. Een ander opvallend gegeven is dat de familieband een rol lijkt te spelen. Het komt vaak voor dat als bijvoorbeeld de moeder een Ufo-ervaring heeft gehad, de dochter ook geconfronteerd wordt met bewoners van een andere planeet."
(Uit: Imco Lanting: `Help, we zijn ontvoerd door een ufo', in: Panorama 23 (1-8 juni 1995), p.33-34)
Onderwerp
BRUN 08100 - The Landed Martians
BRUN 08100 - The Landed Martians 
Beschrijving
Een vrouw zit met haar man en kinderen op een parkeerplaats naast de snelweg iets te eten. De vrouw is drie maanden zwanger. In een lichtstraal wordt ze getransporteerd naar een ruimteschip. De vrouw wordt onderzocht door buitenaardse wezens. Ze nemen ook haar foetus weg. Als zij naar de aarde terugkeert in de lichtstraal, ontwaken haar man en kinderen uit een verdoving. De artsen staan voor een raadsel als inderdaad blijkt dat de foetus verdwenen is.
Bron
Imco Lanting: `Help, we zijn ontvoerd door een ufo', in: Panorama 23 (1-8 juni 1995), p.33-34
Commentaar
1 juni 1995
Onder "Beeld" staat een tekening (kleur) opgenomen van de vrouw die in de UFO door buitenaardse wezens wordt geopereerd.
De andere verteller is een informante die anoniem wenst te blijven.
Zie over ufo-folklore het artikel van Linda Dégh: `UFO's and how folklorists should look at them', in: Fabula 18 (1977), p.242-248.
De andere verteller is een informante die anoniem wenst te blijven.
Zie over ufo-folklore het artikel van Linda Dégh: `UFO's and how folklorists should look at them', in: Fabula 18 (1977), p.242-248.
The Landed Martians
Naam Overig in Tekst
UFO
UFO
A28
A28
Hilda Musch
Hilda Musch
Naam Locatie in Tekst
Utrecht
Utrecht
Amersfoort
Amersfoort
Zwolle
Zwolle
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20